Reisverhaal Boeren, Burgers, Duitselui | Tjarda Kanters

Een Afrikaanse olifant die op vijf meter afstand van je tentje staat te loeren, gefrituurde duizendpoten tussen je tanden horen kraken, een bedelaar op straat met een gat in zijn been zodat je het bot kunt zien, de beruchte Thorong La Pass van ruim 5000 meter beklimmen, op een wc met poep tot de bril, mannen die in hun kruis grijpen en je hitsig aankijken als je voorbij loopt. Boeren, smakken en scheten vertelt het verhaal van een avontuurlijke meid, die haar comfortabele leventje inruilt voor een budgetreis, bizarre situaties, soms walgelijk eten en smerige bedden, maar wel met veel plezier en vooral verbazing. Eerder verschenen als 500 dagen onderweg

Vastgelopen in het labyrint van haar leven, worstelt een vrouw met de spanning tussen stabiliteit en avontuur. Haar wereld lijkt op de onmogelijke constructies van M.C. Escher, een complexe puzzel zonder duidelijke uitweg. De cyclus van verdriet en machteloosheid wordt haar te veel en uit angst voor zowel de toekomst als het verleden, besluit ze alleen op pad te gaan. Haar reis begint in Maastricht, met als doel ooit Rome te bereiken langs de Via Francigena. Onderweg vecht ze tegen innerlijke demonen en de overweldigende kracht van de natuur. Ze trotseert de elementen, van verraderlijke modderige paden, verzengende hitte en meedogenloze onweersbuien tot de vervreemding van het alledaagse leven. Terwijl ze verder loopt, verandert haar pelgrimstocht in een zoektocht naar perspectief en vrijheid, een missie zonder vastomlijnd einde. De weg is zwaar maar iedere stap, hoe uitdagend ook, brengt haar dichter bij een nieuw begin. Hoe haar reis eindigt? Misschien is het de reis zelf die het an…

Wat verbaast aan de geschiedenis van Australië is dat het zo vlug is gegaan.’ De geboren reiziger Cees Nooteboom is gezegend met een niet-aflatend vermogen tot verwondering. Die eigenschap staat hem ook ten dienste bij zijn reizen naar Australië, het onmetelijke land aan de andere kant van de wereld. En hij heeft het vermogen om door te tijd te reizen. In elegante zinnen opent hij ook dat vergezicht: ‘Waar wonen de bewoners die niet wonen maar over het oneindige land trekken, bewegende volkeren? Wat is er achter de bergen? In de decennia die volgen zullen de nieuwgekomenen alles “ontdekken” wat de Aboriginals in hun veertigduizend jaar? gevonden hebben en onveranderd gelaten.’ Het is die precieze, sensitieve stijl waarmee hij in staat is iedere keer weer onze blik te doen kantelen. Zijn proza is betoverend en neemt de lezer daadwerkelijk mee op reis.