Reis naar de onderwereld

In 'uit de onderwereld' schrijft Judith Belinfante over haar 11persoonlijke geschiedenis. Zij werd in 1943 in de onderduik geboren. Haar moeder kon haar niet verzorgen of voeden. Na tien dagen woog ze nog maar twee pond. Het dienstmeisje van haar ouders nam haar mee naar haar eigen ouderlijk huis in de Haagse Schilderswijk. Daar groeide ze de eerste twee levensjaren op. Haar ouders bezweken ondertussen bijna onder de beklemmende dreiging van deportatie en dood. In 'uit de onderwereld' schrijft Judith Belinfante over haar leven in de oorlog en tot ver erna. Dood, verlies, verdriet en schuldgevoel zitten dicht onder de huid van alle dierbaren met wie ze samenleeft. In 'uit de onderwereld' beschrijft Judith Belinfante hoe het Joodse verleden en heden getekend zijn door catastrofe en vernietiging van de Sjoa. De overlevenden, onder wie haar ouders, zouden nooit meer loskomen van hun onverdraagbaar verlies. Binnenkort zullen de laatste overlevenden gestorven zijn. Hoe zullen de klein- en

Persephone werd niet ontvoerd. Ze sprong. De mythe is duizenden jaren oud. Hades ontvoert Persephone om haar tot zijn bruid te maken. In haar radeloosheid laat haar moeder de aarde langzaam sterven. Persephone vreest voor de dag waarop ze wordt uitgehuwelijkt aan een of andere zelfvoldane god. Als haar vader Zeus aankondigt dat die dag eindelijk is aangebroken ziet ze maar één uitweg: de onderwereld. Maar Hades, heerser van de hel, is allesbehalve blij haar te zien en is vastbesloten haar terug te sturen. Maar Persephone heeft andere plannen en daarvoor heeft ze de hulp van de arrogante, ronduit onbeschofte en irritant sexy Hades nodig. Haar plan zal heel Olympus op zijn grondvesten doen schudden en wie weet waar zij door dit alles in verandert. De gevolgen kunnen dodelijk zijn, maar de dood is nog maar een klein stapje als je al in de hel bent… Deze feministische hervertelling van de mythe van Hades en Persephone is het eerste deel in een reeks van drie hervertellingen van mythes,

Werkend in de tuin vang je vaak een glimp op van een verborgen gemeenschap die maar lastig te doorgronden lijkt. En toch - terwijl je met je handen in de grond zit, met de geur van verse aarde in je neus, begin je al snel te beseffen dat er onder je voeten misschien nog wel meer tuin is dan daarboven. Sterker nog: zonder dat wemelende leven onder het maaiveld zou plantengroei überhaupt niet mogelijk zijn. De manier waarop alle aanwezigen in die ondergrondse microkosmos met elkaar communiceren is ronduit verbazingwekkend.

Een superschurk als professor Lupardi is niet zomaar verslagen en in De onderwereld van Prof. Lupardi keert de boosaardige geleerde - flink geholpen door zijn assistent Yoto - dan ook ijzersterk terug. Lupardi brengt een leger op de been dat bestaat uit een merkwaardig allegaartje van potvissen, Victoriapinguïns en mensen. Niets lijkt hem nog tegen te kunnen houden. Maar dan gaat het alarm af als een klein zeilschip het eiland van Lupardi nadert. Aan het roer staat Kapitein Rob.