Pornografie in de Nederlandse literatuur - - ebook

De duivel is een van de fascinerendste personages uit de westerse literatuur- en cultuurgeschiedenis. In tal van romans, verhalen, gedichten, toneelstukken, stripboeken, liedjes, volksverhalen, toverboeken en films teistert hij de mens. Hoe wordt de duivel voorgesteld in deze genres en wat doet hij zoal? Bas Jongenelen analyseerde veel Nederlandstalige duivelsfictie en zocht naar opstandige engelen, duivelskinderen, de hel, hekserij, bezetenheid, het oproepen van de duivel en het pact dat je met hem kunt sluiten - en hoe je daarna onder dat pact uit kunt komen. Deze brede studie laat de lezer kennismaken met de duivel in al zijn facetten en literaire verschijningsvormen, door alle tekstgenres en eeuwen heen - van de middeleeuwen tot en met de eenentwintigste eeuw. Denk hierbij aan anoniem overgeleverde teksten als Theophilus en Mariken van Nieumeghen, en aan teksten van bekende schrijvers als Jacob van Maerlant, Joost van den Vondel, Louis Couperus, Hubert Lampo, A.F.Th. van der

Voor veel dichters is hun kattenvriend een muze. Geen dier is zo veel bezongen als de huiskat. De kat is mysterieus, houdt zijn baasje een spiegel voor en krijgt veel menselijke eigenschappen toegedicht.***** Na het succesvolle "Kattenpoëzie uit de wereldliteratuur" zijn nu uitsluitend de beste Nederlandse gedichten gebundeld. Met gedichten Hans Andreus, J. Bernlef, C. Buddingh', Remco Campert, Judith Herzberg, Gerrit Komrij, Rutger Kopland, Rudy Kousbroek, Sjoerd Kuyper, Nicolaas Matsier, Jean Pierre Rawie, Astrid H. Roemer, Annie M.G. Schmidt, Rob Schouten, F. Starik, Menno Wigman, Nachoem Wijnberg, Willem Wilmink en vele anderen.

De Tweede Wereldoorlog heeft niet alleen diepe sporen getrokken door onze samenleving, maar ook geleid tot een nog altijd doorgaande stroom aan gepubliceerde getuigenissen en herinneringen.

Het standaardwerk over de Russische literatuur, over de belangrijkste auteurs, stromingen en genres, tegen de achtergrond van het politieke, culturele en ideologische leven in Rusland. In de portretten van de grote 19e-eeuwse Russische schrijvers (Poesjkin, Gogol, Toergenjev, Dostojevski, Tolstoj) geeft Emmanuel Waegemans een genuanceerd beeld van hun leven en werk, de manier waarop ze door tijdgenoten werden gelezen en de hartstochten die ze ook nu nog oproepen. Voor de twintigste eeuw schetst de auteur de Sovjetliteratuur van het socialistisch realisme, en de literatuur van de emigratie van de in de Sovjetunie verboden samizdat en de perestrojka (sinds 1985) tot het einde van het communistische tijdperk en de nasleep ervan.

Dit boek gaat over 'Amersfoort en de literatuur', een onderewrp waarover tot nu toe alleen deelstudies geschreven zijn en waarover nog niet in samenhang is gepubliceerd. Een primeur dus. Dit boek gaat over alle literaire schrijvers die op een of andere manier een binding met Amersfoort hebben: zij zijn er geboren of getogen, hebben er gewoond of gewerkt of hebben erover geschreven. Het literair-historische verhaal wordt chronologisch verteld: van de middeleeuwen tot heden. Het begint met het Mirakelgedicht uit de 15e eeuw. Ook komen beroemde schrijvers als Joost van den Vondel en Christiaan Huygens aan bod: zij hebben meer met Amersfoort te maken dan u waarschijnlijk denkt. Herman Gorter schreef in 1889 het gedicht de Mei en de auteur van dit boek, neerlandicus Lex van de Haterd, meent voldoende aannemelijk te hebben gemaakt dat de beroemde beginregels van dit gedicht in Amersfoort zijn geschreven én over Amersfoort gaan. Het grootste deel van dit boek heeft betrekking op schrijvers

Welke taak hebben schrijvers en uitgevers (en hebben de literatuur en de kunst in het algemeen) in het huidige tijdsgewricht dat op verschillende manieren en om verschillende redenen in een steeds vijandiger cultureel klimaat lijkt te resulteren?Het bedachtzame antwoord - in deze Joost Zwagerman Lezing 2025 - is een indrukwekkend en krachtig pleidooi voor de relevantie van literatuur: 'We dienen met trots te beseffen dat wij de schatbewaarders zijn van het geheugen van menselijke ervaringen en we dienen ons bewust te zijn van de verantwoordelijkheid die wij hiermee dragen in verwarrende en onzekere tijden, waarin grote behoefte bestaat aan waarachtigheid en waarheid.'

Dit eerbetoon aan leesplezier neemt honderd werken van grote schrijvers uit de literatuurgeschiedenis van over de hele wereld onder de loep en kijkt welke lessen we eruit kunnen trekken. De verhalen uit de werken in dit boek mogen dan misschien van elkaar verschillen, de lessen die ze ons leren over thema's als liefde en relatie, mens en samenleving, conflict en onderdrukking zijn voor iedereen herkenbaar. Dat toont eens en te meer aan dat er meer is wat er ons verbindt dan ons verdeelt. Van Brazilië tot Japan, van Amerika tot Afrika en alles daartussenin: er valt veel te ontdekken in dit geweldige boek.

Een meeslepende inkijk in het literaire leven achter de coulissen én een praktische gids voor wie zelf wil schrijven. Roel Richelieu Van Londersele is dichter, schrijver en docent. Er valt veel te leren uit boeken, maar Van Londersele beleefde het ook vanop de eerste rij: de wilde, intense jaren in het gezelschap van literaire reuzen als Louis Paul Boon, Hugo Claus, Herman de Coninck, Marcel van Maele, Jeroen Brouwers, Jef Geeraerts, Menno Wigman en Paul Snoek. Van cafégesprekken tot juryruzies, van redactieraden tot diepgravende discussies over poëzie en proza − hij zat mee aan de tafel. De auteur neemt ons mee naar het kloppende hart van de Nederlandstalige literatuur. Niet alleen om de markante verhalen te delen, maar ook om de waardevolle inzichten en schrijfadviezen die hij daaruit destilleerde door te geven. Of je nu droomt van je eerste roman of worstelt met een dichtregel: dit boek inspireert, begeleidt en prikkelt. “De geheimen van de literatuur” is zowel een ode aan de groten

Wat kan literatuur, in de zin van fictie, betekenen voor het recht en de rechtsvinding? Literatuur komt in opstand tegen een abstracte, wetenschappelijke benadering van de ander. Ze ontsluiert concrete werelden en personages en vraagt daarmee aandacht voor het horen van de menselijke stem in het recht. Dat is de literaire benaderingswijze van het vakgebied 'Recht en literatuur', die ijvert voor een meer persoonlijke benadering in het recht en zich richt op humaniteit en erkenning van de ander. Door het lezen van literatuur kan de rechter een zeker empathisch vermogen en een zekere verbeeldingskracht ontwikkelen, die het oordeelsvermogen ten goede komen. Dit pleidooi van de zogenoemde 'narratieve rechtsethiek' voor empathie en menselijkheid is belangrijk in weerwil van een wetenschappelijke opvatting van het recht en rechtvaardigheid. Deze recente inzichten en thema's in 'Recht en literatuur' roepen echter vragen op. In welke mate slaagt 'Recht en literatuur' in het bieden van een

In tegenstelling tot de klassieke Russische literatuur van de negentiende eeuw, met grote dichters en schrijvers als Poesjkin, Gogol, Dostojevski, Tolstoj, Toergenjev en Tsjechov, is die van de vroegere eeuwen nauwelijks bekend. Toch bevat de Oudrussische literatuur, die van de elfde tot de zeventiende eeuw, een paar glanzende parels en is de geschiedenis ervan uitermate boeiend. Die geschiedenis begint in feite in 988, als vorst Vladimir van Kiev het christendom aanneemt. De eerste teksten waren Bijbelvertalingen uit het Grieks, en er werd een eigen, bij het Slavisch passend alfabet voor ontworpen, het cyrillisch. Al snel verschenen er ook oorspronkelijke teksten: preken, heiligenlevens en kronieken. Een zeldzaam fraaie tekst is het waarschijnlijk aan het einde van de twaalfde eeuw geschreven 'Lied van de veldtocht van Igor', dat Ruslands nationale epos is geworden. De overheersing door de Tataren in de dertiende en veertiende eeuw sloot Rusland af van West-Europa, zodat de