Misschien moet je iets lager mikken

In het huis waarin Milio van de Kamp opgroeit is regelmatig geen licht of warm water, en in de buurt waar hij woont is criminaliteit aan de orde van de dag. Toch lukt hem uiteindelijk wat zovelen niet lukt: ontsnappen uit de armoede. Hoewel zijn docent hem adviseert iets lager te mikken, slaagt hij erin vanuit het vmbo de universiteit te bereiken. Maar de sociale stijging komt niet zonder offers. In Misschien moet je iets lager mikken vertelt Milio aan de hand van zijn eigen ervaringen over de impact van armoede en kansenongelijkheid. Vervreemding van je familie, je nergens volledig thuis voelen, hoge schulden, depressie. Steeds weer loopt hij tegen de stigmas rondom armoede aan. Dit boek legt glashelder de complexiteit van maatschappelijke ongelijkheid bloot. Het is geen lofzang op het idee dat je alles kunt bereiken mits je hard genoeg je best doet. Wél is het een erkenning van de onvoorstelbare veerkracht van mensen die van jongs af aan geconfronteerd worden met hun ongelijke star…

In het huis waarin Milio van de Kamp opgroeit is regelmatig geen licht of warm water, en in de buurt waar hij woont is criminaliteit aan de orde van de dag. Toch lukt hem uiteindelijk wat zovelen niet lukt: ontsnappen uit de armoede. Hoewel zijn docent hem adviseert iets lager te mikken, slaagt hij erin vanuit het vmbo de universiteit te bereiken. Maar de sociale stijging komt niet zonder offers. In Misschien moet je iets lager mikken vertelt Milio aan de hand van zijn eigen ervaringen over de impact van armoede en kansenongelijkheid. Vervreemding van je familie, je nergens volledig thuis voelen, hoge schulden, depressie. Steeds weer loopt hij tegen de stigmas rondom armoede aan. Dit boek legt glashelder de complexiteit van maatschappelijke ongelijkheid bloot. Het is geen lofzang op het idee dat je alles kunt bereiken mits je hard genoeg je best doet. Wél is het een erkenning van de onvoorstelbare veerkracht van mensen die van jongs af aan geconfronteerd worden met hun ongelijke

Eén op de drie Nederlanders zit wel eens op de bank bij een psycholoog - en sommige van deze patiënten zijn zélf therapeut, zoals Lori Gottlieb. In Misschien moet je eens met iemand praten? beschrijft ze sessies in haar spreekkamer met uiteenlopende patiënten als een pasgetrouwd stel dat moet omgaan met een dodelijke ziekte, een man met zelfmoordneigingen en een vrouw die telkens relaties begint met verkeerde mannen - maar ook de therapie die ze zelf volgt. Want naast psycholoog is Gottlieb allereerst mens, die worstelt met relatieproblemen en het opvoeden van haar zoon. Met humor, wijsheid en empathie gaat ze in op essentiële levensvragen over verlangens en behoeften, leegtes en betekenis, schuldgevoelens en opluchting, eenzaamheid en liefde. 'Ik werd meteen verliefd op dit boek. Gottlieb neemt ons mee naar het hart van haar therapeutische sessies met patiënten, én die van haarzelf. Als je ook maar een beetje geïnteresseerd bent in het therapeutische proces, of in het mens-zijn, móet

Nes heeft haar eigen plekje bij tante Cora en oom Ron. Dan komt opeens Lotte daar wonen. Ze is mager en bleek, alsof ze lang op een koud station heeft gestaan. Waarom kan ze niet meer thuis zijn? En is het holletje van Nes nu nog veilig? Beetje bij beetje laat Lotte iets los. Samen met Nes in het grote zolderbed, vertelt verhalen. De pelikaan verlangt naar vroeger, de uil roept in de nacht. Nes luistert. Een moeder hebben die haast bevroren lijkt. Uit school komen in een stilte waarin alles zwijgt. Gelukkig weet de ibis hoe je moet troosten. Carli Biessels werkte in de kinderpsychiatrie en in een orthopedagogische instelling. Zowel De feestrede (2001) als voor Irah en de dieren (2007) ontving zij een Vlag en Wimpel van de Griffeljury. Juwelen van stras (2009) werd bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs.

Rood in Wassenaar van Marjolein Moorman is het persoonlijke en openhartige verhaal van een bevlogen politicus voor wie het persoonlijke politiek is. Moorman is bekend van de tv-serie Klassen.Marjolein Moorman groeit op in Wassenaar, in een 'rood' gezin tussen de villa's. Ze hebben het thuis niet breed. Tijdens haar studententijd overlijden haar beide ouders, waarna ze samen met haar twee jongere broers een financiële schuld erft. Het zijn vormende ervaringen in haar leven.Na een wetenschappelijke carrière besluit ze de politiek in te gaan om zich sterk te maken voor gelijke kansen en beter onderwijs. Ze ziet de kloof in de samenleving toenemen doordat succes steeds vaker als eigen keuze wordt gezien. Dat maakt van ons onderwijs een wedstrijd van winnaars en verliezers.In Rood in Wassenaar deelt Marjolein Moorman haar ervaringen en visie. Ze biedt een perspectief waarin gelijkwaardigheid en kansengelijkheid centraal staan. En hoop, in een tijd dat wantrouwen en cynisme de politiek behee…

In Nooit genoeg beschrijft de bekroonde journalist Jennifer Breheny Wallace de huidige prestatiecultuur en geeft ze tips en adviezen over wat we anders zouden kunnen doen. Op basis van bijna zesduizend gesprekken - met gezinnen, psychologen en leerkrachten - laat Wallace zien dat de druk om te presteren vaak niet alleen vanuit ouders komt. Die druk zit diepgeworteld in onze samenleving en wordt aangewakkerd door de toenemende inkomens- en kansenongelijkheid. Hierdoor hebben jongeren steeds vaker het gevoel dat ze móéten presteren, een boodschap die door sociale media ook nog eens wordt versterkt. Dat moet anders! Nooit genoeg is een belangrijk en herkenbaar boek dat aan de hand van persoonlijke verhalen krachtige handvatten biedt voor positieve verandering. 'Dit boek zal voor veel ouders een eyeopener zijn - en een confrontatie. Belangrijk is ook dat het vol oplossingen zit.' Emily Oster, New York Times-bestsellerauteur 'Een noodzakelijk perspectief op het belang van aandacht en “ertoe

Migratie en migratiegerelateerde diversiteit staan permanent in de belangstelling. Zo stellen de 'vluchtelingencrises', Black Lives Matter, bed-bad-brood en groeiende kansenongelijkheid ons voor 'nieuwe' uitdagingen en beleidsopgaven. Vaak ontbreekt het zicht op de complexiteit en de dieper liggende maatschappelijke problemen waar vluchtelingen, asielzoekers en migranten deel van uitmaken. In een permanente crisismodus bestaan geen gemakkelijke oplossingen. Deze bundel ontrafelt de complexiteit en verwevenheid in vraagstukken over opvang, huisvesting, werk, onderwijs, sociale zekerheid, wijkvernieuwing, klassenmigratie en cultuurdeelname. Vanuit verschillende perspectieven laten de auteurs zien hoe migratie en diversiteit tegelijkertijd een probleem, uitdaging, kans, oplossing, oorzaak en gevolg kunnen zijn. Hierbij staat de governance centraal, oftewel de samenwerking tussen burgers, netwerken en organisaties op verschillende bestuurlijke niveaus. Uniek is dat de auteurs putten uit