Mijn vader is een saucisse

Het boek bij de nieuwe film van Jean-Claude van Rijckeghem

De vader van Toine Heijmans heeft Alzheimer. Dit boek is een monumentje voor een eigenzinnige vader die zichzelf probeert te blijven en tegenstribbelend afscheid neemt van de dingen die hij kent.

Belangrijk verhaal van meesterverteller Jacques Vriens over familie, vreugde, verdriet en voor jezelf opkomen.'Je vertelt het niet!' zei ik tegen Joeri.'Dat doe ik wel!' Met overdreven grote passen liep mijn broer door.Ik hield hem met moeite bij. 'Doe nou niet zo eigenwijs, misschien komt het nog goed.'We waren door het park op weg naar school. Het was herfst en de bladeren aan de bomen waren geel. De lucht was treurig grijs. Er dreigde regen en ik dacht: echt echtscheidingsweer.De vader van Lara en Joeri roept onverwacht tijdens het zondagse toetje: 'We gaan scheiden.' De tweeling reageert heel verschillend. Lara probeert het te begrijpen, maar Joeri is woedend. Om de beurt vertellen ze over hun onzekerheid, verdriet, boosheid en angst.Ze willen niet kiezen, maar waar gaan ze straks wonen? Hoe moet het dan met hun verjaardag? En wie krijgt de poes? De scheiding lijkt steeds meer een vechtscheiding te worden, al doet iedereen zijn best dat te voorkomen. De emoties lopen hoog op, ook …

Jozefs vader is de slimste, sterkste, mooiste, liefste en vooral grootste man van de wereld. En hij kan alles!En Toon Tellegen kan dat beter vertellen dan wie ook.

Rosa gaat (eindelijk) met haar vader op vakantie. Naar Marokko! Jonas, Noa en Sascha mogen ook mee. Een oude landrover, woestijn, dromedarissen, waterpijpen, kamelen en couscous; genoeg ingrediënten voor een leuke vakantie, zou je denken. Maar Rosa heeft haar vader weinig gezien sinds de scheiding. Kennen ze elkaar eigenlijk nog wel? Kunnen ze met elkaar praten? En hoe komt het dat hij alsmaar zo'n slecht humeur heeft?Rosa is niet de enige die haar vader moet zien te overleven. Noa heeft met/zonder de hare ook heel wat te stellen...Dit boek gaat over vaders en dochters, maar ook over vriendschap en vertrouwen. Over oude taaie krokodillen en nieuwe uitdagingen. Natuurlijk met veel onmisbare survivaltips! (ook voor vaders!) Dit is het veertiende deel in de Hoe overleef ik…-serie!Nieuwe herziene uitgave.

Eugène Bakker wordt in 1930 op Sumatra geboren als zoon van een Friese vader en een Indische moeder. Hij heeft een heerlijke jeugd op Java totdat in 1942 de Japanners Nederlands-Indië binnenvallen en hij samen met zijn moeder en oudere broer wordt opgesloten in een interneringskamp. Van daaruit belandt hij uiteindelijk - als een van de weinige jonge jongens - in Baros 5, het meest beruchte mannenkamp op Java, waar hij is overgeleverd aan de huiveringwekkende praktijken van de Japanse bezetter.Met een scherp oog voor detail vertelt Eugène over zijn oorlogservaringen en zijn latere leven. 'Ik kan er nu goed mee omgaan,' zegt hij onverschrokken, maar gaandeweg wordt steeds duidelijker dat de oorlog hem inhaalt en dat er bij tijd en wijle pijnlijke herinneringen komen bovendrijven. Baros 5 blijkt zijn leven voorgoed te hebben veranderd.