Mens blijven aan het front

Op de dag van de Russische invasie meldt historicus en journalist Andrii Kobaliia zich bij het Oekraïense leger. Hij heeft tot dat moment nooit overwogen om soldaat te worden; Andrii houdt van literatuur, wandelingen langs de rivier en cocktails drinken met zijn vrienden. Als hij vriend Gilles van der Loo over zijn beslissing vertelt, kan de Amsterdamse schrijver zijn oren niet geloven. De twee besluiten te bellen waar en wanneer dat kan, en Gilles legt Kobaliia's zoektocht - hoe als heel mens overeind te blijven in deze onmenselijke situatie - zo getrouw mogelijk vast. Ze spreken elkaar terwijl Andrii in een loopgraaf zit, in een boom, in een kapotgeschoten huis. Na elk telefoontje schrijft Van der Loo op wat hij zijn vriend onmogelijk kon zeggen, en zo ontstaat een serie brieven die hij nooit verstuurt. Maar wat nu als de oude Andrii naar wie Kobaliia ooit terug hoopt te kunnen keren, ongemerkt verloren raakt?

Op de dag van de Russische invasie meldt historicus en journalist Andrii Kobaliia zich bij het Oekraïense leger. Hij heeft tot dat moment nooit overwogen om soldaat te worden; Andrii houdt van literatuur, wandelingen langs de rivier en cocktails drinken met zijn vrienden. Als hij vriend Gilles van der Loo over zijn beslissing vertelt, kan de Amsterdamse schrijver zijn oren niet geloven. De twee besluiten te bellen waar en wanneer dat kan, en Gilles legt Kobaliia's zoektocht - hoe als heel mens overeind te blijven in deze onmenselijke situatie - zo getrouw mogelijk vast. Ze spreken elkaar terwijl Andrii in een loopgraaf zit, in een boom, in een kapotgeschoten huis. Na elk telefoontje schrijft Van der Loo op wat hij zijn vriend onmogelijk kon zeggen, en zo ontstaat een serie brieven die hij nooit verstuurt. Maar wat nu als de oude Andrii naar wie Kobaliia ooit terug hoopt te kunnen keren, ongemerkt verloren raakt?

Wist je dat scheikunde belangrijk is in een oorlog? Chinese scheikundigen ontdekten in de negende eeuw de explosieve kracht van buskruit. Later werden er geweren, granaten en andere explosieven ontwikkeld. In de Eerste Wereldoorlog maakten scheikundigen dodelijke gifgassen én ze maakten gasmaskers om hun eigen soldaten te beschermen tegen vijandelijk gas. Van Grieks vuur tot kogelvrije vesten, in dit boek lees je hoe scheikunde de oorlogsvoering verandert! In de serie Aan het front ontdek je welke rol wetenschap speelt in oorlogen. Je leest onder andere over buskruit dat snelheid gaf aan kogels, penicilline die voorkwam dat gewonde soldaten stierven aan een infectie en geheime berichten die nu met behulp van computers worden versleuteld. Aan het front is een boeiende serie. Natuurlijk is er ook oog voor de verschrikkingen van oorlog.

Prachtig liefdesverhaal gesitueerd in de Russische oorlogswinter: ontroerend en meeslepend. In de ijskoude Russische oorlogswinter van 1941 stuit de Duitse legerarts Paul Bauer op het oude landhuis van Leo Tolstoj. Hij krijgt de opdracht er een veldhospitaal op te zetten voor de gewonden die van het front komen. Overtuigd van de oorlog is hij echter niet; hij opereert liever dan dat hij vecht.   Het landgoed is in handen van Katerina, die met haar personeel de boel draaiende probeert te houden. De Russische winter is meedogenloos en de Duitsers zijn niet bepaald welkom. En toch bloeit er, ondanks alle ontberingen, iets op tussen Paul en Katerina. Tot de oorlog steeds dichterbij komt, en de twee voor een onmogelijke keuze komen te staan…

De 'Leibstandarte Adolf Hitler' was de meest beruchte en beroemde divisie van de Waffen-SS, de gewapende tak van Himmlers SS. De Leibstandarte vocht aan alle fronten. De manschappen namen deel aan de aanval op de lage landen, Frankrijk, de Balkan en later de veldtocht tegen de Sovjet-Unie. In 1944 was de divisie de spil van de gevechten in Normandië en nam het deel aan het beruchte Ardenneoffensief rond kerst 1944. Op het einde van de oorlog werd deze elite-eenheid, welke zich ook schuldig maakte aan oorlogsmisdaden, ingezet aan het front in Hongarije en Oostenrijk, waar het tot een dramatische eindstrijd kwam. Het boek is geïllustreerd met vele bijzondere foto's en kaartmateriaal.

Dementie. Alzheimer. Bij deze woorden zien we de ziekte, de onafwendbare aftakeling en ontmenselijking, de zware taak voor naasten en professionals. Wat we niet zien is dat mensen met dementie behoefte blijven houden aan betekenisvolle sociale relaties. En dat ze gevoelig zijn voor hoe hun omgeving naar ze kijkt, over ze denkt en met ze omgaat. Dit brengt pijn met zich mee. Ze blijven mensen. Anne-Mei The:'Hierdoor voorziet ons zorgsysteem prima in hun medische en psychologische behoeften, maar ontbreekt aandacht voor de sociale consequenties van leven met dementie. Als we de sociale behoeften van mensen met dementie ook serieus willen nemen, zullen wij, de omgeving, anders naar ze moeten kijken. Wij blijven mensen laat zien hoe de Sociale Benadering ons daarbij helpt. De visie erachter is geworteld in de sociale wetenschappen en de werkwijze is gebaseerd op de ervaringen van mensen met dementie en hun naasten. De aanpak is praktisch, met teams, sociale netwerken, opleidingen en

'Zijn jullie joden?' vraagt de SS'er.Sonni's adem schuurt door haar borst. Wat moet ze in vredesnaam antwoorden? SS'ers hebben een hekel aan joden. Als ze 'ja' zegt… Maar als ze 'nee' antwoordt, liegt ze…'Zijn jullie joden?' herhaalt de SS'er en hij kijkt Sonni indringend aan.Ze buigt haar hoofd en zegt dan zacht: 'Ja.'1938. Er dreigt oorlog. Sonni en haar broertjes en zusjes worden door hun moeder op de trein naar Nederland gezet, in de hoop dat ze daar veilig zullen zijn. Niets is minder waar. Sonni heeft maar één wens: zorgen dat zij en haar broertjes en zusjes bij elkaar kunnen blijven. Ze heeft nog geen idee dat deze treinreis nog maar de allereerste is.Er zullen er meer volgen, die hen naar kamp Westerbork en uiteindelijk naar Bergen-Belsen brengen…Martine Letterie reisde naar Israël om de kinderen Birnbaum (inmiddels op hoge leeftijd) te ontmoeten en hun verhaal van binnenuit te vertellen.'Realistisch en invoelbaar.' - Wykein 'Een indrukwekkend verhaal over een joodse familie di…

'Hoelang mag ik blijven?' van Wendy Geuverink is een waargebeurd verhaal over aanpassen, volhouden en verzet Truus van Zuiden is zestien jaar als ze in de oorlog moet onderduiken omdat ze Joods is. In tweeënhalf jaar tijd verblijft ze op dertien verschillende adressen in Nederland. Ze woont in huis bij gereformeerden, katholieken, verzetsmensen en zelfs bij NSB'ers. In elk gezin past Truus zich onmiddellijk aan. Je moet lief zijn, nooit je stem verheffen en goed meehelpen want je leven hangt ervan af. Haar moeder wordt tijdens de onderduik verraden en gedeporteerd naar Auschwitz. Ondertussen wordt Truus steeds vindingrijker en neemt ze zelfs deel aan het verzet. Na de bevrijding blijkt niet iedereen in Hoogeveen blij met de terugkeer van hun Joodse stadgenoten. Truus probeert ondanks de verliezen en de tegenstand uit alle macht haar leven weer op te bouwen. 'Een verhaal van angst en verdriet, maar ook van moed en vriendschap. Het is een verhaal dat doorverteld moet worden en dat we ons

Relaties zijn fragiel geworden. Dit boek kiest resoluut voor de duurzame samenleefrelatie. Hoe blijf je als koppel verbonden? Hoe maak je een gevoelsvolle intieme relatie die blijft? Hoe ontstaat die lotsverbondenheid? Welke vaardigheden zijn er nodig om je relatie hecht en onverslijtbaar te maken? Hoe bewaar en versterk je die blijvende vriendschap? Hoe kom je elk tot je recht? Hoe deel je lief en leed? Samenleven is niet evident. Zelfs partners die elkaar zorgvuldig kiezen komen nog veel verschillen tegen. Ze hebben inzet nodig. Ze scheppen een intieme gevoelsband. Ze houden hun communicatie helder en eenduidig. Ze onderhandelen waar nodig. Ze houden hun seksleven levendig. Ze verwerken ruzies en conflicten. Ze kunnen elkaar vergeven en weer op weg gaan. Ze genieten van elkaar en van het samenzijn. Hoe dat kan vind je in dit boek. Een duurzame relatie doet deugd. De stelling is dat je meer tevreden wordt door je voor een partner in te zetten dan door enkel voor jezelf te zorgen.