Laat niet los

In Laat me niet los laat Dr. Sue Johnson zien dat met de juiste instelling en oefeningen voor iedereen een levenslange fijne relatie is weggelegd. Monogamie is haalbaar en het best passend bij de moderne mens. Dr. Sue Johnson (klinisch psycholoog en vooraanstaand deskundige in de relatiewetenschap) leert ons over hechting, liefde, het lichaam, de veranderingen in relaties en de manieren om relaties te verbeteren. Aan de hand van ervaringsverhalen van anderen en oefeningen leert zij ons relaties te verdiepen en beter te begrijpen. Zij neemt ons mee langs allerlei onderzoeken en experimenten waaruit blijkt dat mensen niet geboren zijn om alleen te zijn, maar juist om zich te verbinden met anderen. Pas dan zijn we op ons best! Daarbij gaat het niet om het inleveren van onze zelfstandigheid maar juist om de gezamenlijkheid die ons kracht geeft. Zo leren we contact te maken met anderen, reacties van anderen beter te begrijpen en onszelf en onze eigen angsten beter te uiten. En dan blijkt

Molly en Jack Campbell hebben alles wat hun hartje begeert. Een geweldig huis in een dure wijk, een goedbetaalde baan en een prachtige kleine jongen met de naam Joey. Het leven kan niet mooier. Totdat blijkt dat de adoptiepapieren van Joey niet rechtsgeldig zijn. De biologische vader van Joey, Rip, heeft zijn straf in de gevangenis uitgezeten en wil zijn zoon terug. Hij ontdekt dat zijn handtekening onder de adoptiepapieren door de moeder van Joey is vervalst. Een rechter is het met Rip eens en verklaart de adoptie ongeldig. Joey, die nooit iemand anders heeft gekend dan zijn ouders, bevindt zich plotseling in een turbulent huishouden met mensen die hij niet kent en vooral, een vader die niet weet hoe hij liefde moet tonen zonder geweld te gebruiken. Molly en Jack grijpen alle mogelijkheden aan om Joey terug te krijgen, maar lopen steeds tegen muren op. Durven ze op God te vertrouwen dat Hij uitkomst zal bieden? Kunnen ze hun zoon loslaten om hem op die manier te redden?

Voor velen voelt ouderschap niet meer als vanzelfsprekend aan. Kinderen lijken ook minder aan te nemen van volwassenen en hebben minder ontzag voor ouders en andere opvoeders. Vaak nemen leeftijdgenoten de belangrijkste plaats in hun leven in. Zij zijn de nieuwe referentie van onze kinderen bij het vormen van hun gedrag, identiteit, normen en waarden. Dit alles wordt nog versterkt door de alomtegenwoordige sociale media. Kinderen raken daardoor in de war en de hechtheid van het gezin wordt ondergraven. In Laat je kind niet los legt dr. Neufeld uit hoe deze oriëntatie op leeftijdgenoten de natuurlijke leiderschapsrol van de opvoeders, die kinderen nodig hebben om zich ten volle te ontplooien en van hen te leren, ondermijnt. Een hechte band is de sleutel. Hij legt uit hoe je moeilijke situaties aanpakt en hoe je de relatie met je kinderen kunt versterken of herstellen. Zij ontwikkelen zich het best tot onafhankelijkheid en veerkracht vanuit die veilige relatie. Een kind moet zijn ouders

De meeste in dit boek bijeengebrachte columns zijn geschreven voor Crescas, het instituut voor Joods onderwijs aan volwassenen. Een groot aantal Joodse schrijvers passeert de revue. Onder hen Heinrich Heine, Franz Kafka, Joseph Roth, Jakob Wassermann en Stefan Zweig. Maar ook latere schrijvers als Aharon Appelfeld, Imre Kertész, Paul Celan en Georges Perec. Het zijn vrijwel allemaal schrijvers die meenden al enige afstand te hebben genomen van de traditie van hun voorvaders maar bemerkten dat het Jodendom hen niet losliet. Als Joden wilden zij volwaardig deelnemen aan een samenleving die dat vaak niet toestond. Met de nationaalsocialisten aan de macht werden zij hardhandig als Jood bestempeld. 'Ik ben een Jood op bevel', zei Imre Kertész. Al zei Kertész nadrukkelijk ook: 'Mijn Joodse identiteit is veel te interessant (of te belangrijk) om te worden gezien in de lichtbreking van de krankzinnige waan die antisemitisme heet'. Wat het Jodendom voor die schrijvers betekent, in hun leven en

Een intense roman die zich afspeelt in het desolate Nevada en het gewelddadige Mexico Is het altijd goed om jeugddromen na te jagen? Horace Hopper is een gevoelige jongen die op de Little Reese Ranch woont, kilometers van de bewoonde wereld. Als tiener werd hij in huis genomen door Mr en Mrs Reese, die nu in de zeventig zijn. De gezondheid van Mr Reese gaat steeds verder achteruit en zijn wens is dat Horace de ranch overneemt. Maar Horace verlangt ernaar professioneel bokser te worden en weet dat hij de ranch moet verlaten om zijn droom waar te maken. We volgen Horace op een avontuurlijke reis door de ruige bergen van Nevada tot in de brute wereld van het Mexicaanse bokscircuit. Daar doet zijn naïviteit hem in moeilijkheden belanden - hij trekt louche figuren aan die gretig misbruik maken van zijn verlangens. Gaandeweg moet Horace leren zijn gevechten met moed en kracht te doorstaan - en niet alleen in de boksring. De pers over Vrij 'Willy Vlautin is een meester in het beschrijven van

'Het was jouw lichaam waar ik afscheid van nam. Niet van jou. Waar ben je, Elise?' Na de dood van haar grote liefde Elise blijft Marjolein alleen achter met haar twee jonge kinderen. Tot overmaat van ramp moet hun woning in de verkoop en wordt de inboedel verkocht. Geld is er niet. Met nauwelijks ruimte om te rouwen verbergt Marjolein haar verdriet voor de buitenwereld en houdt ze zich sterk. Maar eenzaam als ze is, blijft ze zich diep van binnen vasthouden aan Elise. Jaren kruipen voorbij tot ze wordt geconfronteerd met het feit dat ze sinds Elises dood stilstaat in de tijd. Zolang ze haar verdriet ontloopt en zich blijft vastklampen aan Elise, zal ze nooit voluit kunnen leven. Lukt het Marjolein om Elise definitief los te laten? Sietske Scholten is een Nederlandse schrijfster die bekendstaat om haar meeslepende romans en haar literaire thrillers met ijzersterke plots. Sinds 2017 staat haar roman 'Beet' in de top 10 van best beoordeelde Nederlandstalige literaire romans op Bol.com.

Een uniek omkeerboek van de bestsellerauteur van The Last Days of Holly Hayes. De langverwachte vertaling van Dead Girls Don't Talk. Twee beste vriendinnen. Eén dood meisje. Twee kanten aan het verhaal. Dit is het verhaal van Viola, en wat er gebeurde voordat ze Syl ombracht. Ze mag dan wel de dader zijn, maar ze heeft iets belangrijks te vertellen. Dit is ook het verhaal van Syl en wat er tot haar dood heeft geleid. Syl mag dan dood zijn, maar ze is nog niet weg. Nog niet. Viola en Syl waren als zussen. Geboren op dezelfde dag, buren vanaf de eerste dag. Dezelfde scholen, dezelfde vrienden, dezelfde levens. Niemand had ooit gedacht dat deze meisjes uit elkaar gerukt konden worden. Totdat het toch gebeurde. Twee weken voordat Syl naar een universiteit zou vertrekken en Viola zich opmaakt voor een nieuw leven elders, wordt Syls lichaam gevonden op de passagiersstoel van Viola's verlaten auto. En Viola is verdwenen. Het enige bewijs dat op de plaats delict wordt gevonden, leidt naar