Kinderen van de Staat

Kinderen van de Staat. Jeugdzorg in ademnood De wereld van de jeugdzorg staat in brand. Het is chaos. Kinderen en ook ouders zijn de slachtoffers. Er zijn wachtlijsten voor ongeveer alle soorten van jeugdzorg; hulp bij opvoedproblemen, bij leerproblemen, of bij autisme. Maar ook bij zeer ernstige psychiatrische aandoeningen als eetstoornissen of suïcidaliteit. Jaarlijks worden er zo'n 46.000 kinderen uit huis geplaatst en zitten er soms tot 3.000 kinderen in een gesloten instelling. Gemiddeld iedere week een zelfdoding. Kinderen die uit huis zijn geplaatst worden Kinderen van de Staat, maar voldoende toezicht van de staat ontbreekt. Kinderen worden toevertrouwd aan voogden en aan commerciële organisaties, waar gemotiveerde medewerkers op de vloer vaak overwerkt zijn. Marktwerking richt zich op omzet en concurrerende partijen drukken elkaar uit de markt ten koste van de kwaliteit van de jeugdzorg. Aanbestedende wethouders van gemeenten geven jeugdzorg in handen van private organisaties.

Kinderen van de straat is een ontroerende jeugdroman over straatkinderen en de kracht van muziek, van Xavier-Laurent Petit, die eerder De zoon van de berentemmer schreef.Saturnino, zijn zusje Luzia en de kreupele Tullidito zijn straatkinderen. Ze overleven door schoenen te poetsen en kaarten te verkopen. Het belangrijkste is om ver weg te blijven bij de macaco's, de militaire politie. Want als zij je te pakken krijgen, kom je misschien wel niet meer terug. Als Saturnino wordt betrapt bij het beroven van een toerist, valt hij in handen van de macaco's. Maar dan verschijnt er een oude man in een prachtig pak, die ervoor zorgt dat Saturnino vrijgelaten wordt. Hij is dirigent en nodigt allerlei straatschoffies uit om ze instrumenten te leren bespelen. Maar kan muziek hen redden van het rauwe straatleven?Xavier-Laurent Petit baseerde dit verhaal op een Boliviaanse dirigent die een orkest oprichtte van straatkinderen. Tijdens de rellen van 2003 vloog de muziekschool in brand. De kinderen red…

Saturnino, zijn zusje Luzia en de kreupele Tullidito zijn straatkinderen. Ze overleven door schoenen te poetsen en kaarten te verkopen. Het belangrijkste is om ver weg te blijven bij de macaco's, de militaire politie. Want als zij je te pakken krijgen, kom je misschien wel niet meer terug. Als Saturnino wordt betrapt bij het beroven van een toerist, valt hij in handen van de macaco's. Maar dan verschijnt er een oude man in een prachtig pak, die ervoor zorgt dat Saturnino vrijgelaten wordt. Hij is dirigent en nodigt allerlei straatschoffies uit om ze instrumenten te leren bespelen. Maar kan muziek hen redden van het rauwe straatleven?Xavier-Laurent Petit baseerde dit verhaal op een Boliviaanse dirigent die een orkest oprichtte van straatkinderen. Tijdens de rellen van 2003 vloog de muziekschool in brand. De kinderen redden de instrumenten en verwelkomden hun leraar door te spelen.

Kinderen van de rivier van Lisa Wingate is een aangrijpende New York Times bestseller, gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een weeshuis. Memphis, 1939. De twaalfjarige Rill leidt met haar broertje en zusjes een zorgeloos leven op een woonboot aan de Mississippi. Dan slaat het noodlot toe: de kinderen worden ontvoerd en komen terecht in een weeshuis. Daar zijn ze overgeleverd aan de grillen van een wrede directrice. De jonge Rill doet er alles aan om haar broertje en zusjes bij elkaar te houden. South Carolina, heden. De rijke Avery Stafford leidt een geweldig leven. Een toevallige ontmoeting dwingt haar om haar familiegeschiedenis onder de loep te nemen, er blijkt meer verzwegen te zijn dan ze ooit had kunnen vermoeden. Kinderen van de rivier van Lisa Wingate is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van weeshuisdirecteur Georgia Tann, die kinderen uit arme gezinnen ontvoerde en verkocht aan rijke families. 'Dit boek mag je niet missen.'- The Huffington Post

***Kinderen van de ondergang is het spectaculaire vervolg op Kinderen van de tijd, dat de Arthur C. Clarke-award en Hugo award won. Met deze serie schrijft Tchaikovsky een epos dat vele generaties, soorten en sterrenstelsels bevat.*** Duizenden jaren geleden lanceerde de mensheid een terravormingsprogramma richting de sterren. Op de wereld die ze Nod noemden, ontdekten wetenschappers buitenaards leven, maar het was hun missie om het te overschrijven met het geheugen van de aarde. Toen stortte het grote rijk van de mensheid in en gingen de beslissingen van het programma verloren in de tijd. Eeuwen later ontdekten de mensheid en haar nieuwe spinbondgenoten fragmentarische radiosignalen tussen de sterren. Ze stuurden een verkenningsschip, in de hoop andere erfgenamen van de oude aarde te vinden. Maar die oude terravormers hebben iets op Nod wakker gemaakt dat ze beter ongemoeid hadden kunnen laten. En het heeft op hen gewacht…

Vijftien jaar zijn verstreken sinds Sofia ontsnapte uit ViaTerra. De notoire sekteleider Franz Oswald is sindsdien niet meer in het openbaar gezien, maar wanneer er een verwoestende storm over de Zweedse westkust raast stapt hij uit de schaduw. Met zijn boodschap over wederopbouw en een nieuwe wereld is hij populairder dan ooit. Maar achter die openbare façade botviert hij zijn wrede en manipulatieve tirannie op met name de kinderen van de sekte. Ook Oswalds zonen Thor en Vic zijn klaargestoomd om als trouwe soldaten van ViaTerra te dienen. Maar hoe ouder Thor wordt, hoe meer zijn twijfel groeit. Wie is zijn vader eigenlijk? En hoe ver wil hij gaan om zijn macht te behouden? Sofia runt nu een opvangcentrum voor jonge mensen die willen loskomen van sektes. Maar het pand is door de storm met de grond gelijk gemaakt. Ze heeft zichzelf voorgenomen ver uit Oswalds buurt te blijven. Dat blijkt moeilijker dan ze dacht…

Kinderen van de straat is een ontroerende jeugdroman over straatkinderen en de kracht van muziek, van Xavier-Laurent Petit, die eerder De zoon van de berentemmer schreef. Saturnino, zijn zusje Luzia en de kreupele Tullidito zijn straatkinderen. Ze overleven door schoenen te poetsen en kaarten te verkopen. Het belangrijkste is om ver weg te blijven bij de macaco's, de militaire politie. Want als zij je te pakken krijgen, kom je misschien wel niet meer terug. Als Saturnino wordt betrapt bij het beroven van een toerist, valt hij in handen van de macaco's. Maar dan verschijnt er een oude man in een prachtig pak, die ervoor zorgt dat Saturnino vrijgelaten wordt. Hij is dirigent en nodigt allerlei straatschoffies uit om ze instrumenten te leren bespelen. Maar kan muziek hen redden van het rauwe straatleven? Xavier-Laurent Petit baseerde dit verhaal op een Boliviaanse dirigent die een orkest oprichtte van straatkinderen. Tijdens de rellen van 2003 vloog de muziekschool in brand. De kinderen

De laatste overlevenden van het menselijk ras lieten een stervende aarde achter, terwijl ze wanhopig probeerden een nieuw thuis tussen de sterren te vinden. De voetstappen van hun voorouders volgend stuitten ze op een ondenkbare schat uit vervlogen tijden: een geterraformeerde wereld die is voorbereid op menselijk leven. Maar dit nieuwe Eden is niet wat het lijkt. Tijdens de vele jaren die zijn verstreken sinds de planeet werd verlaten, heeft het werk van zijn architecten rampzalige vruchten afgeworpen. De planeet wacht niet ongerept en onbezet op hen. Nieuwe meesters hebben het van een toevluchtsoord veranderd in de ergste nachtmerrie van de mensheid. Nu liggen twee beschavingen op ramkoers, waarbij ze allebei de grenzen aftasten van wat ze zullen doen om te overleven. Als het lot van de mensheid op het spel staat, is de vraag wie de echte erfgenamen van deze nieuwe aarde zullen zijn.

Stierf de helft van de vondelingen voor hun vijftien jaar? Hoeveel duizenden kinderen werden er vanuit Antwerpen uitbesteed op het platteland? Hoe kwamen de wezen terecht in de schoolstrijd? Was er tijdens de Tweede Wereldoorlog een razzia in het Meisjesweeshuis? Dit boek brengt een vergeten en deels verdrongen sociale geschiedenis opnieuw tot leven: de opvang van vondelingen, verlatelingen, wezen en andere kinderen in precaire situaties. In Antwerpen was dat eeuwenlang een stedelijke aangelegenheid. De evolutie van de stad bepaalde mee de opvang in instellingen en uitbestedingen bij kostgezinnen op het platteland. Opvattingen van vroegere elites over de opvang versteenden eerst in grote godshuizen als het Vondelingenhuis, het Maagdenhuis en het Knechtjeshuis. Later verschenen Gestichten voor verlaten kinderen, grootschalige weeshuizen en tehuizen voor zwakke kinderen. Meer recent gingen de instellingen aansluiten bij het normale leven en kwam het ondersteunen van de gezinscontext