Het lied van Europa

Het is 2047. Nico Levi wordt verantwoordelijk gehouden voor bloedige opstanden in West-Europa. Zijn populaire blog zou 'desinformatie' en 'haatpraat' hebben verspreid. De overheid jaagt op hem, maar hij houdt zich ergens in een Brabants dorpje schuil. In 2025 werd zijn zoon Max door onbekenden doodgeslagen. Max had een paar Crazy 1's bij zich, de sportschoenen die voor basketballegende Kobe Bryant waren ontworpen. De basketbalschoenen verdwenen. Supercomputers maken in 2047 mogelijk wat in 2025 niet kon; met nieuwe informatie hoopt Nico de Crazy 1's te traceren en de dood van Max te wreken. In een duizelingwekkende vaart stuurt bestsellerauteur Leon de Winter de lezer naar een nabije toekomst, waar de meritocratie op haar laatste benen loopt. Dit is vintage Leon de Winter die terugkeert in zijn geboortestreek.

Het lied van ooievaar en dromedarisEliza May Drayden, het hoofdpersonage van Het lied van ooievaar en dromedaris, is al dood als de roman in het jaar 1847 in het Yorkshire dorpje Bridge Fowling begint. Ieder volgend hoofdstuk schuift ten opzichte van het voorgaande een stukje op in de tijd, totdat het verhaal in het elfde hoofdstuk in onze huidige tijd is aangeland. De roman vertelt dan ook niet over Eliza May Draydens leven, maar over haar roerige leven na de dood. De lezer leert Eliza May kennen via de levens van anderen, en via biografieën en verhandelingen over haar, want zij was de schrijfster van een uitzonderlijke roman, die tijdens haar leven werd verguisd, maar die in de loop van 170 jaar door steeds meer lezers als een meesterwerk wordt gezien. Over haar leven is bitter weinig bekend, de omstandigheden waaronder ze stierf zijn een mysterie, en naast haar roman is de enige tekst die ze heeft nagelaten een aantekenboekje met daarin geheimzinnige tekeningen, gedichten en tabelle…

* Winnaar Libris Literatuur Prijs én Boekenbon Literatuurprijs *Eliza May Drayden, het hoofdpersonage van 'Het lied van ooievaar en dromedaris', is al dood als de roman in het jaar 1847 in het Yorkshire dorpje Bridge Fowling begint. Ieder volgend hoofdstuk schuift ten opzichte van het voorgaande een stukje op in de tijd, totdat het verhaal in het elfde hoofdstuk in onze huidige tijd is aangeland. De roman vertelt dan ook niet over Eliza May Draydens leven, maar over haar roerige leven na de dood. De lezer leert Eliza May kennen via de levens van anderen, en via biografieën en verhandelingen over haar, want zij was de schrijfster van een uitzonderlijke roman, die tijdens haar leven werd verguisd, maar die in de loop van 170 jaar door steeds meer lezers als een meesterwerk wordt gezien. Over haar leven is bitter weinig bekend, de omstandigheden waaronder ze stierf zijn een mysterie, en naast haar roman is de enige tekst die ze heeft nagelaten een aantekenboekje met daarin geheimzinnige t…

* Winnaar Libris Literatuur Prijs én Boekenbon Literatuurprijs * Eliza May Drayden, het hoofdpersonage van 'Het lied van ooievaar en dromedaris', is al dood als de roman in het jaar 1847 in het Yorkshire dorpje Bridge Fowling begint. Ieder volgend hoofdstuk schuift ten opzichte van het voorgaande een stukje op in de tijd, totdat het verhaal in het elfde hoofdstuk in onze huidige tijd is aangeland. De roman vertelt dan ook niet over Eliza May Draydens leven, maar over haar roerige leven na de dood. De lezer leert Eliza May kennen via de levens van anderen, en via biografieën en verhandelingen over haar, want zij was de schrijfster van een uitzonderlijke roman, die tijdens haar leven werd verguisd, maar die in de loop van 170 jaar door steeds meer lezers als een meesterwerk wordt gezien. Over haar leven is bitter weinig bekend, de omstandigheden waaronder ze stierf zijn een mysterie, en naast haar roman is de enige tekst die ze heeft nagelaten een aantekenboekje met daarin geheimzinnige

Wat doet Europa eigenlijk?Wie heeft dat beslist?Waarom mag dat (niet)? Hou je van mysteries? Dan heb je het juiste boek gekozen. De verhalen in dit boek zitten namelijk vol mysteries over Europa en de Europese Unie.Ja, het is waar: Europa is voor de meeste mensen één groot raadsel. Het lijkt wel alsof niemand precies weet hoe het nu echt zit met al die Europese regeltjes.Is dat erg? Een beetje wel, want de Europese Unie heeft heel veel te maken met allerlei belangrijke zaken zoals discriminatie, milieu, oorlog, veilig voedsel of gevaarlijk speelgoed. Allemaal zaken waar je iedere dag van hoort, of waarmee je in je eigen leven geconfronteerd wordt. En daar wil je toch zoveel mogelijk over weten, of niet? Zijn dat vragen die jij je ook af en toe stelt?Stap dan mee in het leven van Lena en Rik, van Charlotte en Arne, van Omar, Zohra en Kate, van Emil en Oana en van nog een heleboel anderen.Ontdek de rol die Europa niet alleen in hun leven speelt, maar ook in dat van jou, en begrijp Europa

Na decennia van min of meer gegarandeerde vrede op het Europese continent is de oorlogsdreiging nu reëel. Voor Europese landen die ver van de Russische grens liggen, zoals Nederland en België, is dat besef een grote schok. Het nieuwe 'veiligheidsverhaal' duwt thema's die tot voor kort het publieke debat beheersten naar de achtergrond. Als voluntaristisch vredesproject evolueerde de Europese samenwerking van een eerder federalistische visie in de 20ste eeuw naar een economisch gedreven liberaal kosmopolitisch project en de voorbije jaren naar een 'Europa dat beschermt'. Het huidige veiligheidsverhaal biedt zowel kansen als bedreigingen voor onze Europese democratieën: een gemeenschappelijk veiligheidsdoel kan de polarisatie over splijtzwammen zoals migratie of klimaat tot rede brengen. Maar een te angstige belegeringsmentaliteit zet de deur ook open voor al dan niet verkozen leidersfiguren die kritiekloos de liberale rechtsprincipes en de morele gronden waarop onze (Europese)

Waarover spreken we als we over vrijheid spreken? En over wiens vrijheid spreken we dan? Deze vragen vormen de kern van veel debatten die de kunst- en cultuurwereld in hun greep houden, over culturele toeëigening, 'cancel culture' en vrijheid van meningsuiting. 'Het lijkt mij cruciaal om heel voorzichtig te zijn met een retoriek die het morele gelijk aan haar kant meent te hebben,' schrijft Nelson, en ze spoort de lezer aan om absolutistische retoriek terzijde te schuiven. 'Zodra iemand over absolute vrijheid begint, weet je dat je met een stroman van doen hebt. Niemand op deze wereld heeft de absolute vrijheid om wat dan ook te doen.' Vrijheid in kunst is nooit eenduidig, omdat kunst vele dingen is, tegelijk of beurtelings. Ook de context van uitingen doet ertoe. En je kunt niet oordelen over de vrijheid van anderen, of de beperking daarvan, zonder je eigen positie daarbij te expliciteren. In het essay Het lied van de kunst ontleedt Nelson dit alles op haar karakteristieke wijze:

Hartverwarmende leesclubroman over vriendschap en de kracht van natuur, voor lezers van Daar waar de rivierkreeften zingen. Alice (veertig-en-een-beetje) worstelt na de dood van haar man om haar bijenboerderij draaiende te houden. Jake (achttien-en-met-de-grootstehanenkam-van-de-provincie) heeft nooit in het reine kunnen komen met zijn rolstoel. En dan is er nog Harry (heus-nog-geen-dertig-maar-welkalend), die na een aanvaring met justitie zijn leven niet meer op de rails krijgt.   Als Alice halverwege een paniekaanval met haar pick-uptruck vol bijenkasten bijna tegen Jake aan rijdt en Harry wanhopig solliciteert als hulpje op haar boerderij, begint hun ongewone vriendschap. En wanneer een corruptieschandaal het voortbestaan van de bijenboerderij bedreigt, moeten ze de handen ineenslaan. Het lied van de bijen is een hartverwarmend en hoopgevend verhaal over gekozen familie, opnieuw beginnen en een tweede kans in het leven. 'Een voortreffelijk boek waarin een verhaal over vriendschap en

In 'Het lied van de geesten' van Jesmyn Ward (1977) wonen Jojo en zijn kleine zusje Kayla met hun zwarte grootouders langs de kust van Mississippi. Hun moeder, Leonie, veroorzaakt met haar sporadische aanwezigheid in hun levens alleen chaos. Als hun (blanke) vader vrijkomt uit een gevangenis in het noorden van de staat, besluit Leonie dat ze hem gezamenlijk moeten ophalen. Ze hoopt op een gelukkige familiereünie, maar in plaats daarvan volgt een hellevaart door een landschap dat nog altijd is getekend door armoede en racisme. Onderweg wordt zowel Leonie als Jojo geteisterd door spoken uit het verleden, dat op het platteland van het Diepe Zuiden, in de onsterfelijke woorden van William Faulkner, nooit dood is, zelfs niet voorbij. Ward ontving de National Book Award voor haar roman 'Salvage the Bones' en voor 'Het lied van de geesten', waarmee ze de eerste vrouw ooit is die de prijs twee keer heeft gekregen voor fictie.