Het is warm in de hivemind

Wat gebeurt er met een lichaam als het alleen maar naar een beeldscherm staart? Wat glinstert er tussen de ruïnes van de eenentwintigste eeuw? Dat onderzoekt Maxime Garcia Diaz in deze spetterende debuutbundel. Haar associatieve gedichten kronkelen, bedwelmen, ontregelen, en wortelen diep in het digitale, het feminiene en het hedendaagse. Flarden van nieuwsberichten vermengen zich met academische theorie en uitgestorven webpagina's uit de jaren nul. In haar poëzie worden grenzen poreus - tussen lichamen, talen, stemmen - en is alles onzuiver. Het is warm in de hivemind is een analoog internet, een papieren web, een bloederige rotzooi van popcultuur, ondode URL's en meisjeslichamen. Een bruisend poëtisch debuut waarin de taal welig tiert, over fantasie, gekte, woede, angst, en een spookachtige revolutie. Deze meerstemmige maelstrom lijkt nog het meest op het internet zelf: grillig, gevaarlijk en vol van een duistere en vreugdevolle overvloed.

In Het geknetter in de sterren van Jón Kalman Stefánsson moet de kleine jongen die net zijn moeder heeft verloren een nieuw woord leren: stiefmoeder. 'Nu ga je het krijgen,' zeggen zijn vriendjes als de jongen een stiefmoeder krijgt, en omdat zijn vader vaak weg is, vlucht de jongen met zijn tinnen soldaatjes in een droomwereld: hele legers helpen hem te strijden tegen zijn eenzaamheid. Hij krijgt ook aandacht van zijn grootmoeder, die hem verhalen vertelt over haar ouders: de ondernemende overgrootvader die de familie tot aan de afgrond bracht en de overgrootmoeder die afsprak met een kapitein. In poëtische zinnen vangt de volwassen verteller zijn jeugd en zijn familie. Het geknetter in de sterren van Jón Kalman Stefánsson is een familieverhaal over liefde, tijd en onverbrekelijke banden. 'Jón Kalman Stefánsson weet in Het geknetter van de sterren het kinderverdriet schrijnend te vangen.' - De Groene Amsterdammer 'Zonder je voorouders, lijkt Stefánsson te willen zeggen, had je niet

Een man op leeftijd woont alleen in een groot huis dat tot in elke kier getuigt van de tomeloze versierdrift van zijn overleden vrouw, zijn grote liefde. De dagelijkse beslommeringen vragen om een nieuwe routine, kleine taken worden avontuurlijke ondernemingen.Als een buitenstaander becommentarieert hij zijn doen en laten, beziet zichzelf als een personage. En hoe buitenstaanders dat personage dan weer bezien.Zijn geheugen lijkt hem herinneringen op te dringen, maar soms ook te onthouden. In hinkstapsprongen dient het verleden zich aan, zijn rijke, gevarieerde bestaan, het geluk van een lang en gelukkig huwelijk.Met licht ironische toetsen beschrijft Berend Boudewijn het leven van een man wiens vrouw er niet meer is. En het leven mét haar, zoals dat is opgeslagen in zijn geheugen. Sober en soms amusant, en daardoor des te indringender.

Een man op leeftijd woont alleen in een groot huis dat tot in elke kier getuigt van de tomeloze versierdrift van zijn overleden vrouw, zijn grote liefde. De dagelijkse beslommeringen vragen om een nieuwe routine, kleine taken worden avontuurlijke ondernemingen.Als een buitenstaander becommentarieert hij zijn doen en laten, beziet zichzelf als een personage. En hoe buitenstaanders dat personage dan weer bezien.Zijn geheugen lijkt hem herinneringen op te dringen, maar soms ook te onthouden. In hinkstapsprongen dient het verleden zich aan, zijn rijke, gevarieerde bestaan, het geluk van een lang en gelukkig huwelijk.Met licht ironische toetsen beschrijft Berend Boudewijn het leven van een man wiens vrouw er niet meer is. En het leven mét haar, zoals dat is opgeslagen in zijn geheugen. Sober en soms amusant, en daardoor des te indringender.

Een man op leeftijd woont alleen in een groot huis dat tot in elke kier getuigt van de tomeloze versierdrift van zijn overleden vrouw, zijn grote liefde. De dagelijkse beslommeringen vragen om een nieuwe routine, kleine taken worden avontuurlijke ondernemingen.Als een buitenstaander becommentarieert hij zijn doen en laten, beziet zichzelf als een personage. En hoe buitenstaanders dat personage dan weer bezien.Zijn geheugen lijkt hem herinneringen op te dringen, maar soms ook te onthouden. In hinkstapsprongen dient het verleden zich aan, zijn rijke, gevarieerde bestaan, het geluk van een lang en gelukkig huwelijk.Met licht ironische toetsen beschrijft Berend Boudewijn het leven van een man wiens vrouw er niet meer is. En het leven mét haar, zoals dat is opgeslagen in zijn geheugen. Sober en soms amusant, en daardoor des te indringender.

'Met poëtische zinnen in een hechte compositie schept Sholeh Rezazadeh in nog geen tweehonderd bladzijden vele werelden.' - Het ParoolArghavan is een jonge Iraanse vrouw die nog maar kort in Nederland woont. Terwijl ze worstelt om een nieuw leven op te bouwen, wordt ze geplaagd door herinneringen aan haar jeugd in Iran. Een jeugd die paradijselijk begon maar een negatieve wending nam toen haar moeder van de ene op de andere dag vertrok en haar vader, haar steun en toeverlaat, verslaafd raakte aan opium. Ze nam daarop een radicaal besluit: ze liet het rauwe, bergachtige landschap van Iran definitief achter zich en vertrok naar het platste land ter wereld: Nederland. Arghavan werkt in een tweedehandswinkel in Amsterdam, waar ze bevriend raakt met sommige klanten, zoals met Anna, een dove danseres, en de oude Johan, die het geluid van bomen opneemt. Ze verwondert zich over dit land waar iedereen haast heeft en waar het onmogelijk lijkt om met de ander verbonden te zijn. Dan wordt ze verli…

Het onzegbare toch proberen onder woorden te brengen. De grote vragen die zich schuilhouden onder ons bestaan toch proberen te beantwoorden. Van Wieren vertelt over zijn pelgrimage naar binnen toe, gedurende dertig jaar schrijverschap, langs verkwikkende pleisterplaatsen als Teilhard de Chardin, Rainer Maria Rilke, het godsbegrip bij Spinoza en de mysterieuze kwantummechanica. Oud geworden kijkt hij terug op de antwoorden die hij gaandeweg zelf vond en formuleerde, en die veel dichter bij huis lagen dan gedacht. Een openhartig en poëtisch memoir. Van Atze van Wieren verscheen bij Uitgeverij IJzer in 2006 de vertaling van de Duineser Elegien van Rilke, onder de titel De elegieën van Duino, inmiddels 3e druk. Daarna volgden vier poëziebundels: Grondstof; Bedevaart (2e druk); Eeuwig Leven en Aan alles voorbij. In 2024 volgde het prozawerk: Waar bleef God bij Rilke?

Zal Thorgal erin slagen om de aloude bewering “je kunt nooit meer terug naar huis” te logenstraffen? Onze held heeft eindelijk zijn gezin teruggevonden, maar zijn krachten laten hem in de steek. Het vergif verteert hem en de goden geven hem nog maar twee dagen... Voor de zoveelste keer zal hij moeten vechten om te overleven. Maar deze keer staat het kind van de sterren er niet meer alleen voor! Hij is in gezelschap van zijn zoon Jolan, een jongeman met een onbegrensd potentieel... Het offer is het laatste album waarin achterom wordt gekeken en het markeert het einde van een tijdperk... en vooral de verschijning van een nieuwe ster aan het firmament van de Negende Kunst! Een album dat de apotheose vormt van de negenentwintig avonturen van Thorgal. We zijn getuige van de geboorte van een nieuwe held: Jolan, die de fakkel van zijn vader zal overnemen. Een adembenemend verhaal, zoals we van het laatste Thorgal-scenario van Jean Van Hamme mogen verwachten.

Een man op leeftijd woont alleen in een groot huis dat tot in elke kier getuigt van de tomeloze versierdrift van zijn overleden vrouw, zijn grote liefde. De dagelijkse beslommeringen vragen om een nieuwe routine, kleine taken worden avontuurlijke ondernemingen. Als een buitenstaander becommentarieert hij zijn doen en laten, beziet zichzelf als een personage. En hoe buitenstaanders dat personage dan weer bezien. Zijn geheugen lijkt hem herinneringen op te dringen, maar soms ook te onthouden. In hinkstapsprongen dient het verleden zich aan, zijn rijke, gevarieerde bestaan, het geluk van een lang en gelukkig huwelijk. Met licht ironische toetsen beschrijft Berend Boudewijn het leven van een man wiens vrouw er niet meer is. En het leven mét haar, zoals dat is opgeslagen in zijn geheugen. Sober en soms amusant, en daardoor des te indringender.