Het eind van de rivier - Nora Roberts - ebook

Olivia's ouders vormden onbetwist het meest stralende stel van Hollywood, tot de nacht waarin het monster kwam. Het monster dat hun imposante huis vernielde en haar moeder gruwelijk vermoordde; het monster met het gezicht van haar vader... Nu, twintig jaar later, merkt Olivia dat haar herinneringen aan die vreselijke nacht zijn vervaagd. Haar moeders familie heeft alles in het werk gesteld om Olivia uit de publiciteit te ouden en liet haar opgroeien in de prachtige natuur van de Pacific Northwest. Maar ondanks de verschrikking en het verloop van jaren verlangt een deel van Oliva ernaar om zich die gruwelijke gebeurtenissen te herinneren, om de waarheid over haar jeugd te weten. Schrijver Noah Brady is de zoon van de politieman die Olivia na de moord weggekropen in de kast vond en wil deze beruchte nacht reconstrueren, en het ware verhaal vertellen over deze tragische episode in de geschiedenis van Hollywood. Door Noah heeft Olivia de kans om zichzelf met haar noodlottige verleden te

Een Afrikaans meisje ontworstelt zich aan haar arme milieu en gaat als advocaat de confrontatie aan. Een tijdloos verhaal vol hartzeer en triomf in Zuid-Afrika aan de vooravond van de apartheid.

In Kind van de rivier van bestsellerauteur Irma Joubert ontworstelt een Afrikaans meisje zich aan haar arme milieu en gaat als advocaat de confrontatie aan met het dorp - en met de liefde van haar leven. Pérsomi woont in een hutje op het terrein van de rijke meneer Fourie. Het gezin is een typisch 'bijwonersgezin': arm, onderontwikkeld en sociaal zwak. Hoe ouder Pérsomi wordt, hoe meer ze zich gaat schamen voor de vuiligheid en het gebrek aan beschaving bij haar thuis. Als ze een beurs krijgt om naar school te gaan en later naar de universiteit, krijgt ze de kans om aan haar milieu te ontsnappen. Tussen Pérsomi en Boelie, de oudste zoon van meneer Fourie, ontstaat een bijzondere vriendschap. Maar de groeiende apartheid in de Zuid-Afrikaanse samenleving zet ook hun relatie op scherp. Als in 1957 de Indische gemeenschap wordt gedwongen om uit het dorp te vertrekken, springt Pérsomi als advocaat voor hen in de bres. Haar besluit om haar Indische vrienden te verdedigen leidt tot een

Kinderen van de rivier van Lisa Wingate is een aangrijpende New York Times bestseller, gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een weeshuis. Memphis, 1939. De twaalfjarige Rill leidt met haar broertje en zusjes een zorgeloos leven op een woonboot aan de Mississippi. Dan slaat het noodlot toe: de kinderen worden ontvoerd en komen terecht in een weeshuis. Daar zijn ze overgeleverd aan de grillen van een wrede directrice. De jonge Rill doet er alles aan om haar broertje en zusjes bij elkaar te houden. South Carolina, heden. De rijke Avery Stafford leidt een geweldig leven. Een toevallige ontmoeting dwingt haar om haar familiegeschiedenis onder de loep te nemen, er blijkt meer verzwegen te zijn dan ze ooit had kunnen vermoeden. Kinderen van de rivier van Lisa Wingate is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van weeshuisdirecteur Georgia Tann, die kinderen uit arme gezinnen ontvoerde en verkocht aan rijke families. 'Dit boek mag je niet missen.'- The Huffington Post

Ons leven is digitaal, openbaar en staat altijd aan. We volgen onze vrienden en familie overal naartoe. We hebben duizenden jaren aan kennis binnen handbereik. We weten alles over onze wereld. Maar niets over die van hen. Wij zijn veranderd, maar onze spoken niet. Ze hebben zich simpelweg aangepast en ontwikkeld, hebben nieuwe kanalen gevonden om ons te bereiken. Ze leven in onze apps en dolen door de metaverse, net zoals ze in onze huizen en herinneringen rondspoken, steeds op zoek naar nieuwe manieren om contact te leggen. Om met ons te leven. Om ons eraan te herinneren. Om ons te verleiden. Om wraak te nemen. Het is niet aan ons om deze verhalen te vertellen. Het zijn de verhalen van de doden - van hen die we verloren, liefhadden, zijn vergeten... en vrezen. Sommige verhalen zijn fictie, maar sommige misschien wel niet.

EEN POËTISCH PRENTENBOEK VOOR ALLE LEEFTIJDEN Een meisje volgt in haar bootje de stroom van een rivier. Een vader heeft ze nooit gekend, haar moeder is er niet meer, maar in haar eentje kan ze het ook. De rivier is haar thuis, maar onderweg vragen mensen weleens of ze nooit bang is, zo in haar eentje. 'Zijn jullie zelf soms bang?' vraagt het meisje dan terug. (want ze stellen de vraag vast niet voor niets). Meestal zeggen zij ja, maar het meisje zegt nee. 'Ook niet als de hemel zwart ziet?' willen de mensen weten. 'Als het bliksemt en stormt, je boot schommelt en tolt?' 'Het weer is niet altijd mijn beste vriend,' zegt het meisje dan, 'maar de rivier is dat wel.' KIND VAN DE RIVIER gaat over de zelfredzaamheid van een meisje in bijzondere omstandigheden en wat zij in de stroom van haar leven allemaal tegenkomt. Welke kant moet ze op als de rivier zich in tweeën splitst? En wat doet ze als ze door een storm alles lijkt kwijt te raken? De betoverende illustraties van Pyhai en de

Het is 1976 en Engeland heeft in geen jaren zo'n hittegolf gekend. Voor de boeren is het een hel: de weilanden zijn gortdroog en het water wordt schaars. Op een afgelegen boerderij wonen Jess en haar broertje Tom samen met hun vader, een verbitterde man. Hun moeder Sylvie heeft hen jaren geleden verlaten en de zeventienjarige Jess moet in haar plaats zowel voor haar broertje zorgen als meehelpen op de boerderij. Hoewel Jess haar best doet, kan ze de hoop niet loslaten dat haar moeder op een dag zal terugkeren zodat zij haar eigen dromen - naar de universiteit gaan, de boerderij achter zich laten - kan waarmaken. Maar wanneer Jess Sylvies oude dagboek vindt, ontdekt ze langzaam maar zeker de waarheid over haar moeders vertrek. Terwijl de droogte erger wordt en het waterpeil van de rivier zakt, neemt de onderlinge spanning binnen het gezin toe. Uiteindelijk leidt dit tot een onvermijdelijke confrontatie tussen Jess en haar vader, met verwoestende gevolgen voor iedereen…

Het eind van de kaart is in alle opzichten een unicum in het toch al zo veelzijdige, grote oeuvre van Albert Helman. Albert Helman (Lou Lichtveld) schreef het reisjournaal Het eind van de kaart in 1955, maar het boek zou pas 25 jaar later in 1980 verschijnen in de prestigieuze reeks egodocumenten Privé-Domein van Uitgeverij De Arbeiderspers. In 1955 waren hele stukken van de kaart van Suriname nog wit, oningevuld, onbekend, behalve in het hoofd van de bewoners van het diepe binnenland: inheemsen (Indianen) en marrons (nakomelingen van slaven die eeuwen geleden de plantages ontvlucht waren). Mensen die het binnenland in kaart probeerden te brengen, waren dus werkelijk pioniers, en Helman trok er ook zelf op uit hen aan het werk te zien, verkenningen die hij neerlegde in een tiental verhalen die later in Verdwenen wereld (1990) werden gebundeld. Maar bovenal is Het eind van de kaart een verkenning van zijn eigen psyche en zijn eigen fysieke onvolkomenheid in een omgeving waar hij is

De zeventigjarige Louise kijkt vanuit haar appartement uit op de Amstel. Aan de oever ligt een plastic zandbak in de vorm van een blauwe schelp te wachten tot de plantsoenendienst hem op komt halen. Op een avond ziet ze hoe iemand de zandschelp in het water probeert te duwen en ze haast zich ernaartoe. Eenmaal bij de oever, is de persoon verdwenen en drijft de schelp de rivier op. Louise bedenkt zich geen moment, duikt in het water en zwemt erachteraan om te voorkomen dat-ie naar de bodem zinkt. Halverwege ontdekt ze tot haar schrik dat er een baby in de schelp ligt. Ze neemt een beslissing die haar zal terugwerpen op zaken waarvan ze dacht dat ze die allang achter zich had gelaten. Aan de oever van de rivier is een roman over loslaten en de angst voor verlies. Een verhaal over de keuzes die we zelf maken en de keuzes die voor ons gemaakt worden.

Nelleke Noordervliet voert haar hoofdpersoon terug naar de jaren zeventig-tachtig, naar Suriname en de DDR. Katharina Donker kijkt naar haar rol als dochter, echtgenote, vriendin, politica, publiek figuur. En moeder.