Ga niet naar het moeras

Al veel te lang gaat het niet goed. Ik weet mijn emoties niet onder controle te houden, word midden op de dag overvallen door paniekaanvallen en blijf mezelf terugvinden in roodverlichte peeskamers. Ik zit diep en erover praten lukt niet. Er moet iets veranderen. Anders zal ik steeds meer vast komen te zitten, tot ik kopje onder ben, niet meer te zien.In de zomer van 2014 bezoekt een jongen van twintig voor het eerst een sekswerker. De jaren hierna gaat hij vaker. Zijn omgeving weet van niets, al die tijd praat hij er niet over, zoals hij eigenlijk nergens echt over praat. Langzaamaan wordt zijn situatie onhoudbaar. Als het hem niet lukt om met zijn bezoeken te stoppen, lijkt niets zijn val nog te kunnen breken.Ga niet naar het moeras is een hoopvolle en openhartige debuutroman over zelfdestructie en verslaving die uitnodigt om ruimte in te nemen en jezelf te laten zien.

Al veel te lang gaat het niet goed. Ik weet mijn emoties niet onder controle te houden, word midden op de dag overvallen door paniekaanvallen en blijf mezelf terugvinden in roodverlichte peeskamers. Ik zit diep en erover praten lukt niet. Er moet iets veranderen. Anders zal ik steeds meer vast komen te zitten, tot ik kopje onder ben, niet meer te zien.In de zomer van 2014 bezoekt een jongen van twintig voor het eerst een sekswerker. De jaren hierna gaat hij vaker. Zijn omgeving weet van niets, al die tijd praat hij er niet over, zoals hij eigenlijk nergens echt over praat. Langzaamaan wordt zijn situatie onhoudbaar. Als het hem niet lukt om met zijn bezoeken te stoppen, lijkt niets zijn val nog te kunnen breken.Ga niet naar het moeras is een hoopvolle en openhartige debuutroman over zelfdestructie en verslaving die uitnodigt om ruimte in te nemen en jezelf te laten zien.

Al veel te lang gaat het niet goed. Ik weet mijn emoties niet onder controle te houden, word midden op de dag overvallen door paniekaanvallen en blijf mezelf terugvinden in roodverlichte peeskamers. Ik zit diep en erover praten lukt niet. Er moet iets veranderen. Anders zal ik steeds meer vast komen te zitten, tot ik kopje onder ben, niet meer te zien. In de zomer van 2014 bezoekt een jongen van twintig voor het eerst een sekswerker. De jaren hierna gaat hij vaker. Zijn omgeving weet van niets, al die tijd praat hij er niet over, zoals hij eigenlijk nergens echt over praat. Langzaamaan wordt zijn situatie onhoudbaar. Als het hem niet lukt om met zijn bezoeken te stoppen, lijkt niets zijn val nog te kunnen breken. Ga niet naar het moeras is een hoopvolle en openhartige debuutroman over zelfdestructie en verslaving die uitnodigt om ruimte in te nemen en jezelf te laten zien.

De voorbije decennia zijn er in Vlaanderen heel wat parenclubs bijgekomen. Meer clubs betekent ook meer bezoekers, maar toch is het niet gemakkelijk om mensen te vinden die openlijk willen praten over hun ervaringen op dat gebied. Al schrijvend ervaarde Ria Maes dat het stigma nog steeds groot is. Mensen die een parenclub bezoeken, die hebben een seksverslaving, toch? En leven die niet in de marginaliteit of zijn op zijn minst niet meer tevreden in hun eigen relatie? Dat is hoe de gemiddelde leek erover denkt. En ook: het zijn toch vooral mannen die nood hebben aan meer seks en hun vrouwen ervan overtuigen dat ze het leuk zullen vinden om op één avond met verschillende partners van bil te gaan? Natuurlijk zijn er bezoekers die aan dit profiel beantwoorden, maar verrassend genoeg zijn er een pak meer die - man of vrouw - gewoon genieten van de erotiek en de spanning. CEO's van grote bedrijven, agenten, leerkrachten… je treft ze er allemaal aan. En ja, ze genieten ook allemaal van kijken

In Ga niet naar zee beweegt Tommy Wieringa zich tussen het wereldse rumoer en de stilte van kloosters en het platteland. De lezer volgt het leven van de schrijver op de voet, en leert dat succes of tegenslag geen invloed heeft op zijn werk - al schrijft het beter op een volle dan op een lege maag.Tommy Wieringa maakte een persoonlijke selectie uit de korte stukken die hij in de loop der jaren schreef, zodat Ga niet naar zee leest als een kleine autobiografie.

In Ga niet naar zee beweegt Tommy Wieringa zich tussen het wereldse rumoer en de stilte van kloosters en het platteland. De lezer volgt het leven van de schrijver op de voet, en leert dat succes of tegenslag geen invloed heeft op zijn werk al schrijft het beter op een volle dan op een lege maag.Tommy Wieringa maakte een persoonlijke selectie uit de korte stukken die hij in de loop der jaren schreef, zodat Ga niet naar zee leest als een kleine autobiografie.

In Ga niet naar zee beweegt Tommy Wieringa zich tussen het wereldse rumoer en de stilte van kloosters en het platteland. De lezer volgt het leven van de schrijver op de voet, en leert dat succes of tegenslag geen invloed heeft op zijn werk - al schrijft het beter op een volle dan op een lege maag. Tommy Wieringa maakte een persoonlijke selectie uit de korte stukken die hij in de loop der jaren schreef, zodat Ga niet naar zee leest als een kleine autobiografie.

Bruce J. Hawker is terug en voert het bevel over de Lark. Maar het gonst van de geruchten: het zeilschip zou vervloekt zijn, of is het de kapitein? Die laatste probeert in elk geval niets te ontkennen en eist van zijn mannen dat ze hem volgen tot in de diepste diepte van de hel. Wanneer de uitkijk van de Lark het zeil ziet van een orde die vijf eeuwen geleden is verdwenen, rijst de vraag of het toch niet de duivel is die aan het roer staat…