Een onbeminde vrouw

Het eerste deel in de spannende Bodenstein & Kirchhoff-serie.

Deel zes in de spannende serie rond Bodenstein & Kirchhoff. Op een warme dag vindt een groepje tieners het lijk van een meisje in de rivier de Main. Er wordt niemand met haar signalement vermist.

Het vierde deel in de serie rond inspecteurs Kirchhoff&Bodenstein. Op een donkere ochtend vinden bouwvakkers op een verlaten vliegveld van de Amerikaanse luchtmacht bij Frankfurt een menselijk skelet.

Deel twee in de spannende serie rondom Oliver von Bodenstein en Pia Kirchoff. In een olifantenverblijf ligt een menselijke hand. Het slachtoffer was docent en een charismatische milieuactivist.

Deel 3 in de spannende serie rondom Pia Kirchoff en Oliver von Bodenstein. De 92-jarige Holocaust-overlevende David Josua Goldberg wordt in zijn huis gevonden, gedood door een nekschot.

In zijn huis wordt het lichaam van Theodor Reifenrath gevonden. Wanneer rechercheur Pia Sander en haar baas Oliver von Bodenstein het huis doorzoeken, stuiten ze vervolgens op menselijke botten, waarna drie vrouwenlichamen worden opgegraven.Forensisch patholoog Henning Kirchhoff stelt al snel de identiteit van de vrouwen vast. Er zijn enkele opvallende overeenkomsten met een paar andere zaken, en Pia ontdekt dat de laatste decennia bijna elk jaar rond Moederdag een vrouw is verdwenen.Het is bijna Moederdag, dus Pia en haar collega's moeten alles op alles zetten om voor die tijd te achterhalen of Reifenrath achter deze moorden zat, of dat de moordenaar binnenkort zijn volgende slachtoffer zal maken.

Een vrouw van de wereld is een bitterzoete, droogkomische en spannende roman over de schijn van een geslaagd huwelijk.

In de zomer van 1914 lijkt het leven drie jonge vrouwen toe te lachen, maar de Eerste Wereldoorlog staat op het punt van uitbreken, en hun wereld zal voor altijd veranderen...

'Mijn moeder is gestorven op maandag 7 april [1986] in het bejaardencentrum van Pontoise, waar ik haar twee jaar geleden had geplaatst.' Deze nuchtere beginzin noteert Annie Ernaux een week na de dood van 'de enige vrouw die werkelijk iets voor mij betekend heeft'. Ze gaat door met schrijven in de hoop dat het iets oplevert 'op het raakvlak van het persoonlijke en algemene, van de mythe en de geschiedenis […] een waarheid over mijn moeder […] die slechts met woorden gevonden kan worden.'Het resultaat is een tekst die, in droge en concrete taal, een heel persoonlijke en universele smart onthult.