Een achtbaan van emoties

Een uitvinder wil een achtbaan maken. Hoe moeilijk kan het zijn?! Maar er gaat steeds van alles mis. Het wagentje komt de helling niet op, wil niet remmen, blijft niet op de rails... Hoe lost hij dat op? Lees en ontdek de geheimen van een achtbaan maken!

De handen spelen - de oren horen en herkennen - de ogen staren van verbazing. De kleurrijke houten kralen racen langs de drie met elkaar verweven kralen achtbanen. Wanneer ze worden geschud, bewegen de houten elementen naar het ritme en maken geluiden! Dit speelgoed voor motoriek hoort thuis in elke kinderkamer!Aanbevolen minimum leeftijd: kinderen vanaf 12 maandenAfmetingen: 10 x 10 x 19 cmMerk: Small footMateriaal: hout, metaal

Herman van Dusselen is 'een beetje anders'. Althans, dat zeggen de mensen om hem heen. Herman speelt met knikkers, maakt het huis grondig schoon en houdt zich vast aan wat hij kent. Pijnlijke herinneringen aan vroeger duwt hij weg. Dat verandert als hij in een pretpark Jeanette ontmoet. De liefde voor de flamboyante suikerspinnenverkoopster drijft hem uit zijn comfortzone en legt oude wonden bloot. Voor het eerst wordt Herman uitgedaagd de wereld buiten zijn vertrouwde knikkerkamer te ontdekken. Waagt Herman zich aan het leven, of blijft hij zich krampachtig vasthouden aan het verleden? De hartverwarmende en ontroerende roman De achtbaantester is een tragikomisch verhaal over rouwverwerking, anders zijn en loslaten.

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

'Het is een heilzame gedachte dat uit de belangeloze overgave die wij enthousiasme noemen, de kunsten voortvloeien.' In deze meeslepende zoektocht naar de betekenis, impact en uitwassen van de emotie enthousiasme geeft kunsthistorica Barbara Baert vergeten beelden en verhalen een unieke stem. Zij brengt notities, herinneringen, dagboekfragmenten en kortverhalen samen, die ze nu eens vlijmscherp, dan weer teder met de lezer deelt. Baert reflecteert in beeldrijk proza en literaire eruditie over de begeestering van de kunstenaar, de verbeelding van het kind, de vooroordelen tegenover vrouwelijke geestdrift en de kwetsbaarheid van emotioneel schrijverschap. Dr. Barbara Baert is Gewoon Hoogleraar aan de onderzoeksgroep Kunstwetenschappen van de KU Leuven. Ze ontving meerdere prijzen voor haar baanbrekende werk, waaronder de prestigieuze Francqui-prijs voor Humane Wetenschappen in 2016. Ze is een veelgevraagde gastprofessor, van de Sorbonne tot Princeton. Barbara Baert is auteur van meerdere

Heb je een rommeltje gemaakt van je emoties? Je moet ze netjes ordenen: elk een eigen kleur en elk een eigen plekje. Dit boek helpt je daarbij. Een spectaculair pop-upboek vol kleuren, vol emoties en vol verrassingen. Simpelweg voor iedereen met emoties.

Heb jij het ook al eens meegemaakt dat je zoveel emoties vanbinnen voelt ophopen, dat ze elk moment kunnen losbarsten? Ik wel. Ik heb mijn emoties laten stromen met de golven, tot ze uitmondden in een oceaan van woorden, mijn gedichtenbundel. Een verzameling van thema's, die de realiteit van het leven en de bijhorende emoties weerspiegelt. Het water dat ons mens maakt. Eerlijk, rauw en troostend.

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

Nostalgie is een nutteloze emotie, luidt het. Waarom zou je terugverlangen naar een tijd die je toch niet kan terughalen? Maar nostalgie is niet enkel zwelgen in herinneringen. Het is ook - en misschien vooral - zoeken naar vooruitzichten. Stef Selfslagh trekt naar Stockholm voor een in ABBA-nostalgie gedrenkte citytrip. Pendelend tussen beleving en beschouwing probeert hij de ware aard van nostalgie bloot te leggen. Stef Selfslagh is schrijver en journalist. Hij is de auteur vanNisnikan. Een brief van een vader aan zijn zoon en schrijft sinds 2015 interviews, verhalen en columns voor De Morgen.