De ziel en de zwarte koningin - Ingen Wagenaar, - ebook

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.

Een psychologisch-historische roman over de ontmaskering van macht, corruptie en verraad in de hoogste kringen van het Franse hof.

Ingenieurs van de ziel legt de worsteling bloot van schrijvers in totalitaire tijden. Het is een fascinerende zoektocht naar de fundamenten van een van de meest bizarre experimenten uit de geschiedenis van de mensheid: het Sovjet-systeem. Reizend in het nu en het verleden ontrafelt Frank Westerman de tragische levensloop van de romanticus Konstantin Paustovski en diens tijdgenoten. Hij maakt de lezer deelgenoot van de geestdrift van de Russische Revolutie, wanneer de kunst én de werkelijkheid op een radicaal nieuwe leest worden geschoeid. Schrijvers van naam bezingen de bouw van kanalen en stuwdammen in titels als Energie, De waterkrachtcentrale, Voorwaarts - tijd! Maar hun opgewektheid, eerst nog spontaan en idealistisch, slaat om in een verplichte lofzang. Terwijl de kolossale waterwerken tot dwang en vernietiging leiden, bouwen de Sovjet-schrijvers onverminderd voort aan een illusiemaatschappij. 'Het is makkelijk de dood van een held te sterven,' constateert Paustovski, 'maar het is

De Griekse bisschop en kerkvader Gregorius van Nyssa (4e eeuw na Chr.) beschrijft in zijn dialoog Over de ziel en de verrijzenis het gesprek met zijn oudere zus en lerares Macrina in de laatste uren van haar leven. Ze spreken onder andere over de troost bij het sterven van een geliefde, de kunst van het sterven, de ziel als eenheid van de menselijke persoon en het perspectief na dit sterfelijke leven. Deze filosofisch getinte dialoog resulteert in een visie op de onsterfelijke ziel en op het mysterie van de lichamelijke verrijzenis. Gregorius portretteert Macrina daarbij als vrouwelijke en christelijke pendant van Socrates in Plato's Phaedo. Deze belangwekkende tekst is nu eindelijk in het Nederlands vertaald. Met een voorwoord van Paul van Geest

Aristoteles' leer van de ziel is verkeerd uitgelegd. Zijn leermeester Plato had gezegd: mensen en dieren bestaan uit een stoffelijk zichtbaar lichaam en een onstoffelijke ziel. Maar hij had niet duidelijk gemaakt, hoe in het voortplantingsproces een ziel doorgegeven kan worden aan een nieuw levend wezen. En evenmin, hoe te begrijpen is dat een aardappel pas begint te groeien als hij in goede vochtige aarde wordt gepoot. Aristoteles (384-322 voor Christus) heeft geponeerd: de ziel van een mens, van een dier, maar ook van een plant is wel onstoffelijk, maar zij bestaat 'niet zonder lichaam'. Daarmee bedoelde hij: de ziel is onafscheidelijk verbonden met een fijn-stoffelijk ziele-lichaam of ziele-voertuig, dat ook iets van een astraal lichaam heeft. Maar sinds 200 na Christus is altijd gedacht dat hij bedoelde: de ziel kan niet bestaan 'zonder het zichtbare lichaam'. Daaruit trok men ook, ten onrechte, de conclusie dat volgens Aristoteles de ziel ophoudt te bestaan wanneer het zichtbare