De regel van drie

Voor de lezers van J.D. Barker, Daniel Cole en alle kijkers van The Blair Witch Project De regel van drie wacht geduldig en trouw Eerst kwam hij voor mij nu komt hij voor jou Eerst geloofde ik niet in de regel van drie. Althans niet meteen. Het was gewoon een verhaal dat mensen elkaar vertelden op de campus. Een gerucht dat mijn vriend had opgevangen over een jonge studente, Amy, die een leven vol ongeluk had gekend: haar zus was omgekomen bij een ongeval en haar ouders hadden zelfmoord gepleegd. Daarna raakte Amy geobsedeerd door het getal drie: ze was ervan overtuigd dat zij óók gedoemd was om te sterven. Want volgens de regel van drie volgen drie tragedies elkaar altijd op. Onzin natuurlijk. En toch was ze er drie jaar later niet meer. 'Ja Ila, het onheil komt altijd in drieën,' zei mijn vriend lachend. En hij bleek gelijk te hebben. Want deze keer heeft de regel van drie het op mij voorzien, al zal ik alles proberen om mijn lot te ontlopen. En het ergste van allemaal? Als je dit

Benedictus, die rond 550 overleed, schreef zijn Regel als praktische leidraad voor het kloosterleven in een abdij. Hij heeft aandacht voor drie essentiële aspecten - studie, gebed en arbeid - en hij beklemtoont het belang van nederigheid, gehoorzaamheid en tevredenheid. Patrick Lateur ging de uitdaging aan om deze beroemde tekst opnieuw te vertalen. Deze vertaling uit 2010 (met de nodige verklarende annotaties) leunt zo goed mogelijk aan tegen de brontekst en tracht de kleur en tonaliteit van het origineel te bewaren. Ter vergelijking wordt daarom ook de Latijnse tekst afgedrukt.

« Noem niets uw eigendom, maar laat alles voor u gemeenschappelijk bezit zijn.» Zo begint dit kleine en zeer invloedrijke geschrift van Aurelius Augustinus. Wie een leven in de geest van Augustinus wil leiden - en waarom zou je dat niet willen? - geeft het ego op, inclusief alle bezit. Dat doe je niet om je slaafs te onderwerpen - Augustinus heeft een hekel aan strenge, gesloten kloosters - maar om mentale ruimte te creëren waardoor je een oprecht gemeenschapsmens kunt worden. De regel geldt als een van Augustinus' meest toegankelijke en invloedrijke geschriften. Aan het einde van de dertiende eeuw leefde men ernaar in duizenden kloosters. De tekst circuleerde toen in meerdere varianten. Ook twee varianten voor vrouwenkloosters zijn hier, net als een brief over het kloosterleven, opgenomen in het oorspronkelijke Latijn en in een fraaie vertaling. Augustinus (354-430) was een Noord-Afrikaans filosoof en theoloog. Als eerste in de geschiedenis schreef hij systematisch over de vrijheid

'De wereld denkt ons, maar wij zijn het die dat denken... Het denken is in feite een duale vorm, het is niet de vorm van een individueel subject, het denken wordt gedeeld tussen de wereld en ons: we kunnen de wereld niet denken, in zekere zin denkt ze ons.' Passwords - toegangscodes tot de realiteit - van Baudrillard en onderwerpen van de auteur, zijn uitgangspunt voor de selectie uit de Cool Memories. De annotaties zijn als zelfstandige fragmenten, als een doorheendenken te lezen en leveren frisse gedachten in overspannen tijden. Je moet ze bij de hand hebben. 'Er is geen andere wereld. We zitten er in. Dit is de andere wereld.' 'De meest perfecte synthese van theorie en praktijk is het verdwijnen van het denken in het verloop van de wereld zelf.' 'Alle situaties worden geïnspireerd door een object, een fragment, een actuele obsessie, nooit door een idee.' 'Het gebrek aan onderscheid tussen het reële en het virtuele is de obsessie van onze tijd.' 'De mens heeft geen definitie, alleen

Een geheimzinnig eiland, een verdwenen kolonist, een voorspelling die zich voltrekt in vlammen. Wanneer William, Charlotte en Elena op een mysterieus Caribisch eiland belanden, wacht hen een laatste beproeving. De lucht trilt van hitte, de aarde beeft, en uit de vulkaan stijgt iets op dat eeuwenlang verborgen bleef: de Vuurdraak. Onder de oppervlakte smeult een oude wraak. Een vloek die niet alleen het eiland dreigt te verteren, maar ook de vriendschap tussen de drie jongeren. Terwijl maskers vallen en keuzes onomkeerbaar worden, nadert het Boek van Schepping zijn eindbestemming. Of begin?

Hoe kiezen we wat de school moet meegeven aan de volgende generatie, als elke groep in de samenleving daar anders over denkt? Waarom mag de één wel met steun van de overheid programma's maken voor omroep of theater, en de ander niet? Wat moet worden onderzocht als niet elk onderzoek kan worden betaald? In een land waar geen enkele meerderheid zomaar zijn wil kan opleggen, zijn dat lastige vragen. “In de regel vrij” laat zien hoe Nederland in de afgelopen eeuw op eigen wijze vorm gaf aan onderwijs, cultuur en wetenschap. Een bijzondere ervaring, die bij de vraagstukken van de toekomst nog van nut kan zijn. Dit toegankelijke en rijk geïllustreerde boek verschijnt bij het honderdjarig bestaan van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Het beschrijft een eeuw in thema's, van burgerschap tot wetenschap en van media tot Mammoetwet. Daarnaast bevat het bijzondere interviews met alle oud-ministers sinds 1973.