De politiek van het kleinste kwaad - Bart van der Boom - ebook

De Nederlandse Joden werden tijdens de Duitse bezetting geïsoleerd van de rest van de maatschappij, in een getto zonder muren. Dat getto werd in opdracht van de Duitsers bestuurd door de Joodse Raad. Die begon zijn bestaan in februari 1941 met een oproep aan de Amsterdamse Joden om hun wapens in te leveren. De Raad preekte consequent gehoorzaamheid aan Duitse bevelen, ook toen in juli 1942 de deportaties begonnen. Wie bij de Joodse Raad werkte, was van die deportaties vrijgesteld, tot de zomer van 1943, toen ook zij werden afgevoerd.Het beleid van de Joodse Raad pakte dus desastreus uit, en na de oorlog had niemand er een goed woord voor over. 'Joodse Raad' staat tegenwoordig voor het ergste soort verraad - verraad van 'eigen' mensen, in een laffe poging zelf buiten schot te blijven. Dat oordeel is begrijpelijk, maar niet verhelderend. Tijdens de oorlog konden velen het bestaan en het beleid van de Joodse Raad billijken als de enige mogelijkheid om te redden wat er te redden viel. Prij…

De Nederlandse Joden werden tijdens de Duitse bezetting geïsoleerd van de rest van de maatschappij, in een getto zonder muren. Dat getto werd in opdracht van de Duitsers bestuurd door de Joodse Raad. Die begon zijn bestaan in februari 1941 met een oproep aan de Amsterdamse Joden om hun wapens in te leveren. De Raad preekte consequent gehoorzaamheid aan Duitse bevelen, ook toen in juli 1942 de deportaties begonnen. Wie bij de Joodse Raad werkte, was van die deportaties vrijgesteld, tot de zomer van 1943, toen ook zij werden afgevoerd. Het beleid van de Joodse Raad pakte dus desastreus uit, en na de oorlog had niemand er een goed woord voor over. 'Joodse Raad' staat tegenwoordig voor het ergste soort verraad - verraad van 'eigen' mensen, in een laffe poging zelf buiten schot te blijven. Dat oordeel is begrijpelijk, maar niet verhelderend. Tijdens de oorlog konden velen het bestaan en het beleid van de Joodse Raad billijken als de enige mogelijkheid om te redden wat er te redden viel.

Steeds meer mensen willen geen kinderen: uit klimaatoverwegingen, ongelijkheid of gewoon vanwege een ander levensplan. Ondertussen zijn vrouwen pilmoe en heeft de man nauwelijks opties. Maar als zij hun arts om sterilisatie vragen, wordt hun verzoek vaak afgewezen. Wie een persoonlijke beslissing wil nemen over kinderen krijgen, loopt tegen politieke vraagstukken aan: wie mogen er kinderen krijgen? Wie moeten er kinderen krijgen? En wie vooral niet? Met De politiek van vruchtbaarheid nodigt Suzanne Roes uit tot een eerlijk gesprek over machtsverhoudingen, autonomie en ouderschap. Ze pleit voor een grotere onafhankelijkheid van de medische wereld en een sterker bewustzijn van de politiek en de oordelen van de mensen om je heen. Zodat we eindelijk baas in eigen buik én bal kunnen worden.

Drie Grote Projecten domineren de politiek in alle Westerse landen: alsmaar voortgaande immigratie, Europese eenmaking en verregaande klimaatplannen. Maar geen van deze projecten helpt ons verder of dient een zinvol doel. Ze staan haaks op het gezond verstand. In dit boek presenteert Thierry Baudet zijn alternatief. Politiek van het Gezond Verstand neemt de lezer mee in de opbouw van een ongekend succesvolle politieke vernieuwingsbeweging. Vanaf het ontstaan van Forum voor Democratie volgen we de belangrijkste stappen en speeches tot het moment waarop de partij uitgroeide tot grootste van het land. Het boek biedt de belangrijkste argumenten voor de noodzakelijke maatschappelijke koerswijziging, maar laat zich ook lezen als liefdesverklaring aan de Europese beschaving in al haar veelkleurigheid, diepte en kracht.

Hannah Arendt confronteert ons in Het waagstuk van de politiek met de vraag hoe we moeten omgaan met liegende politici. Wat mogen we doen wanneer die politici de democratische rechtsstaat in gevaar brengen? Het waagstuk van de politiek bevat niet eerder in het Nederlands vertaalde essays en een uniek interview met Günter Gaus. Arendt's ideeën zijn actueler dan ooit. Op erudiete wijze fileert ze niet alleen het gedrag van politici, maar ook dat van ons burgers.

Luuk van Middelaar bevindt zich van 2010 tot 2015 in het zenuwcentrum van de Europese politiek, en ziet voor zijn ogen hoe de gedaanteverandering van Europa zich voltrekt. In de Europese Raad ontdekken de verzamelde regeringsleiders al improviserend wat het betekent één munt, één grens, één Unie te delen. De zinderende Europese verkiezingsjaren 2016 en 2017 - met het Britse referendum als opmaat - vormen de culminatie van een andere ontwikkeling: op onverwachte plaatsen en manieren ontwaakt de oppositie, zichtbaar en hoorbaar de gestolde Brusselse consensus uitdagend. Haarfijn beschrijft Van Middelaar hoe de Brusselse regelpolitiek onmachtig is plotse en onvoorziene crises te pareren, opstandige bewegingen het woord te geven en onverwachte geopolitieke verschuivingen te beantwoorden; hoe de gebeurtenissenpolitiek zich ontpopt als antwoord op de overrompelende onvoorspelbaarheid van de geschiedenis; hoe de dynamiek van Europa's gedaantewisseling begrepen moet worden. In de nieuwe

Veel mensen hebben het bange vermoeden dat de ondergrond van democratische politiek aan het verzakken is. Radicale polarisatie dreigt te leiden tot stagnatie, tot onvermogen om gezamenlijk gedragen besluiten te nemen. Hoe komt het dat het speelveld van de politiek zelf wankel wordt? Waarom is er zo vaak sprake van een negatief beeld van de politiek? In dit essay betoogt Herman van Gunsteren dat de belofte van wat politiek ook kan zijn te vaak buiten beeld blijft. De belofte van politiek die burgers zelf koesteren en gezamenlijk hopen waar te maken. Van Gunsteren laat onder meer zien wat deze belofte inhoudt, hoe ze bestendigd kan worden en hoe ze als inspiratie kan dienen bij het in stand houden van een werkbaar speelveld voor democratische politiek. Samenwerken tussen mensen die van elkaar verschillen is niet gedoemd te mislukken. De belofte van politiek is een hoopvol boek in een tijd waarin er politiek gezien veel op het spel staat. Herman van Gunsteren (1940) is emeritus-hoogleraar

Tanks op slagvelden, raketten die steden bombarderen en politici die dreigen met kernwapens: de oorlog in Oekraïne werpt ons terug in de tijd. Zien conflicten er in de eenentwintigste eeuw inderdaad net zo uit als in de twintigste? Is de geopolitiek van strijd en van vriend-en-vijand-denken weer terug? In De overwinning van de politiek laat Haroon Sheikh zien dat achter de tanks en gevechtsvliegtuigen de politieke strijd verweven is geraakt met economie, technologie en recht. Die verwevenheid zorgt ervoor dat de politiek getemd wordt. Sheikh beschrijft het ontstaan van hybride vormen van politiek en van postpolitiek, en toont overtuigend aan dat de politiek blijft bestaan, maar continu van karakter verandert. Haroon Sheikh (1980) is bijzonder hoogleraar Strategic Governance of Global Technologies aan de Vrije Universiteit Amsterdam en senior onderzoeker bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Daarnaast schrijft hij columns voor NRC en is hij auteur van De opkomst van

Het is tijd voor een nieuwe geschiedenis van onze democratie. Francis Fukuyama is als geen ander geschikt om deze geschiedenis op te tekenen: hij schrijft en spreekt er al tientallen jaren over. In dit boek vertelt hij hoe maatschappijen de overgang maakten van een organisatie die gebaseerd was op familie- en stamverbanden, naar een meer objectieve vorm van organisatie, gebaseerd op de politieke verhoudingen die we nu ook nog hanteren. De vormen die in de antieke cultuur zijn ontstaan, zijn nog steeds te herkennen in de manier waarop onze maatschappij is georganiseerd, en veel problemen waarmee ontwikkelingslanden en mislukte staten nu te maken hebben nepotisme, corruptie, chaos kunnen verklaard worden uit het feit dat ze de stap naar een moderne organisatievorm nooit hebben gemaakt. Fukuyama beschrijft in De oorsprong van onze politiek hoe onze democratie is begonnen. Een standaardwerk. Over Francis Fukuyama: Helder geschreven, zeer ambitieus. Een goed beargumenteerde politieke

In het tweede deel van De oorsprong van onze politiek laat Francis Fukuyama op overtuigende wijze zien, met oog voor detail maar zonder de grote lijn ooit uit het oog te verliezen, wat de sleutels voor succes zijn. Een standaardwerk voor iedereen die iets van de wereld wil begrijpen. Dit tweede deel gaat verder waar het eerste ophield: bij de Franse Revolutie. Francis Fukuyama laat zien hoe sterke, onafhankelijke politieke instituties ontstonden - en hoe belangrijk het is dat die ter verantwoording geroepen worden. Hij schrijft over de gevolgen van corruptie en over de manieren waarop die te bestrijden valt; over de erfenis van koloniale politiek in Latijns-Amerika, Afrika en Azië, en hij probeert uit te leggen waarom staten mislukken. Van de zo noodlottig afgelopen Arabische Lente tot de impasse in de Amerikaanse politiek: de democratie heeft het moeilijk. Een goed functionerende staat komt niet zonder moeite tot stand. Het eerste deel van De oorsprong van onze politiek werd met groot