De onderkant van sneeuw

Hoe ga je verder met je leven nadat je per ongeluk een meisje van drie hebt doodgereden? Ik trapte op de rem, die ik allang niet meer onder controle had, mijn vingers klauwden in het stuur. Ik spinde in een zee van sneeuw, rond en rond en rond en rond, terwijl mijn adem stokte. Die hobbel waar ik net overheen gereden was, dat was toch niet... Dat kon toch niet... Ik durfde niet te denken wat mijn lijf al had begrepen. Irene probeert met veel pijn en moeite de draad weer op te pakken nadat ze per ongeluk een peuter heeft doodgereden, maar het verleden achtervolgt haar: ze ontvangt een anonieme bedreiging, waarin staat dat ze nog voor het eind van het jaar zal leren hoe het voelt om je dochter te verliezen. Wie in haar omgeving probeert haar gek te maken, of is ze zélf niet meer te vertrouwen na 'de moord' die ze heeft gepleegd? Waar ligt de grens tussen goed en kwaad, en hoe ver ga je om je eigen dochter te redden? Irenes beklemmende strijd leidt haar tot in de diepste krochten van haar

Als psychotherapeute en als dichter - van Soldatenliederen (1991) tot en met Berichten van het front (2020) - heeft Anna Enquist steeds achter en onder de dingen gekeken, tegels lichtend van de ziel en vliezen wegtrekkend van de oppervlakkige werkelijkheid, om te verkennen wat er woelt en woedt in de duistere 'ruimte onder grond en mos'. In deze nieuwe bundel, haar tiende, vervolgt ze die missie met onverminderde passie en vasthoudendheid. Wat daar zoal wordt aangetroffen: een innerlijk toneel van krimp, benauwd geluk, de glimmende hoeven van een sater, een wak in de winter.

Als psychotherapeute en als dichter - van Soldatenliederen (1991) tot en met Berichten van het front (2020) - heeft Anna Enquist steeds achter en onder de dingen gekeken, tegels lichtend van de ziel en vliezen wegtrekkend van de oppervlakkige werkelijkheid, om te verkennen wat er woelt en woedt in de duistere 'ruimte onder grond en mos'. In deze nieuwe bundel, haar tiende, vervolgt ze die missie met onverminderde passie en vasthoudendheid. Wat daar zoal wordt aangetroffen: een innerlijk toneel van krimp, benauwd geluk, de glimmende hoeven van een sater, een wak in de winter.

Nadat de 17 jarige Eva samen met haar ouders naar Noorwegen emigreert, lijkt het tij eindelijk te keren en ligt een gelukkig leven in het verschiet. Tot haar vader plotseling verdwijnt en de vraag zich opdringt of ontsnappen aan haar donkere verleden überhaupt wel mogelijk is … * “De schittering van sneeuw is een schitterend verhaal. Het bevat een flinke dosis psychologie. Sommige delen waren best heftig, vooral die over het pesten. Het verhaal zit goed in elkaar en is knap geschreven.” Ronald van Assen - Auteur en jurylid schrijfwedstrijd 'Zwarte sneeuw' van Godijn Publishing “Top verhaal, spannende opbouw, echt YA-thriller door de vertellende manier van schrijven. Toffe zin: 'Het gaat spoedig sneeuwen. De sneeuw verbergt alles.'” Alexander Roessen - Thrillers and More

Eigenlijk pas sinds zij het aandurfden de wapens op te nemen 'bestaan' Zuidmolukkers - en dan nog in hoofdzaak als item in de media of als studieobject voor sociaal-academici. De twee verhalen van Onder de sneeuw een Indisch graf door de Molukse schrijver Frans Lopulalan gunnen ons nu voor het eerst van binnenuit een blik op het leven van de Molukkers, zoals zich dat vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw in Nederland heeft afgespeeld. In beide verhalen speelt de vaderfiguur, een militair van het voormalige KNIL, een vooraanstaande rol. Hij staat model voor alle Molukse vaders die in de kracht van hun leven naar Nederland werden getransporteerd en in de kampen geprobeerd hebben hun kinderen in de strenge oosterse traditie op te voeden. De schrijver trekt zich het lot aan van die stoere mannen van weleer, die hun jaren van ouderdom lijdzaam uitzitten in Hollandse doorzonwoningen, wachtend op het einde dat meedogenloos afrekent met elke illusie. «Hier wordt de essentie van het

Fins Lapland, 1944: een jonge Finse soldaat wordt opgeroepen om als tolk in een nazigevangenenkamp te werken. Omringd door wreedheid en dood, worstelt hij om zijn menselijkheid vast te houden. Wanneer de vrede aanbreekt, worden de misdaden bedolven onder de sneeuw en het ijs. Een paar jaar later krijgt journaliste Inkeri de opdracht de snelle ontwikkeling van het afgelegen West-Lapland te onderzoeken. Haar eigenlijke motivatie is persoonlijker: ze volgt een spoor naar haar man, die tijdens de oorlog verdwenen is. Maar de dorpelingen willen niet stilstaan bij het verleden, en Inkeri's vragen wekken argwaan. Terwijl ze meer te weten komt over haar geheimzinnig huurder Olavi, en probeert bevriend te raken met een jong Sami -meisje, ontdekt ze verontrustende feiten die nooit aan het licht hadden mogen komen. In Land van sneeuw en as onderzoekt Rautiainen een zwarte bladzijde uit de Finse geschiedenis.

De Dragonders. Zo noemen de inwoners van Redwood, een pittoresk stadje in de bergen van Oregon, de burgemeester en haar twee zussen. En eerlijk is eerlijk: deze bijnaam is niet onverdiend. Marie heeft de gewoonte om zich flink te bemoeien met de levens - en in het bijzonder de liefdeslevens - van haar stadsgenoten. Al mag niemand klagen, want als koppelaarster heeft ze een onberispelijke staat van dienst. Maar wanneer haar jeugdliefde Preston Masterson terugkeert naar Redwood om het oude Freemont-landgoed om te toveren tot hotel, net op tijd voor de feestdagen, draaien de inwoners van Redwood de rollen om. En dan ondervindt Marie zelf eens hoe zenuwslopend zulke koppelpogingen kunnen zijn. Vooral als die je in een complete chaos storten… 'Lekker wegdromen en genieten van de liefde. Ik raad deze serie dan ook zeker aan bij iedereen die van feelgood houdt!' - DELEESCLUBVANALLES