De laatste trein naar vrijheid

De laatste trein naar vrijheid is een adembenemende oorlogsroman van Meg Waite Clayton, over een oorlogsheldin die duizenden Joodse kinderen redde.   Wenen, eind jaren dertig. De vijftienjarige Stephan en zijn beste vriendin Žofie-Helene hebben een zorgeloze jeugd, maar hun leven staat op het punt om te slaan. Stephan is Joods en Žofie-Helene is de dochter van een opstandige krantenuitgever. Als Hitler de macht grijpt, slaat het noodlot toe. Maar er is licht in de duisternis. De Nederlandse verzetsstrijder Truus Wijsmuller-Meijer zet haar leven op het spel om Joodse kinderen naar veiliger gebied te smokkelen, terwijl landen hun grenzen sluiten. Als Groot-Brittannië aangeeft kinderen uit het Duitse Rijk toe te laten, is 'tante' Truus vastberaden en dwingt ze toestemming af van de gevreesde ss'er Adolf Eichmann om de kinderen te redden… In een race tegen de klok begeleidt ze Stephan, Žofie-Helene en uiteindelijk duizenden andere kinderen op een levensgevaarlijke tocht naar een onzekere

n 1938 vlucht de Joodse familie Kamp uit Krefeld naar Nederland. Het gezin bestaat uit vader Fritz, moeder Inge en twee kleine zoontjes, Rolf en Nico. Ook in Nederland zijn ze niet veilig. Na de Duitse inval verslechtert de situatie voor Joden stapsgewijs. De ouders worden geïnterneerd in Westerbork, terwijl Rolf en Nico op dertien onderduikadressen de oorlog doorkomen. Vader en moeder zijn met het laatste transport van Westerbork naar Auschwitz gesleept. Fritz is daar direct na aankomst vermoord. Inge overleeft de hel. In dit boek zijn de herinneringen van Inge, Rolf en Nico bijeengebracht. In bescheiden autobiografische notities doen ze verslag van hun ervaringen. De historicus Coen Hilbrink schreef een essay dat deze oorlogsmemoires in context plaatst. Het voorwoord is van de hand van oud-Kamervoorzitter Gerdi Verbeet. Inge Kamp (1911-2009) was na de oorlog actief in de Joodse gemeenschap van het Zwitserse Lugano, waar ze zich in 1963 vestigde. Rolf Kamp (1934) is ingenieur en woont

Een echte zeeman houdt het niet lang vol aan de wal, dus is het niet heel vreemd dat kapitein Rob 75 jaar na de verschijning van het eerste avontuur in Het Parool weer met 'De Vrijheid' richting de horizon vaart, in gezelschap van zijn onafscheidelijke metgezel Skip. Journalist en schrijver Frank von Hebel (46) en kunstenaar Fred de Heij (60) tekenden - letterlijk en figuurlijk - voor De laatste reis van De Vrijheid, het gloednieuwe avontuur van Kapitein Rob. Von Hebel schreef het scenario en De Heij stortte zich op de personages van zijn jeugdheld Pieter Kuhn. Professor Lupardi ontwaakt uit een lange kunstmatige slaap en zet een boosaardig plan in werking. Hij heeft echter buiten kapitein Rob gerekend, die met een tijdmachine de geleerde probeert tegen te houden. Rob krijgt daarbij onder meer hulp van … zichzelf. Voorwoord Maarten van Rossem: “Kapitein Rob zelf is natuurlijk onsterfelijk: net als kapitein Van der Decken zeilt hij voor eeuwig over de oceanen, met zijn kapiteinspet op.”

`Ik was weer gelukkig, terug in Afrika, rijk van het licht, schrijft Theroux wanneer hij begint aan een nieuwe reis: van Kaapstad naar Angola, dwars door het continent waar hij zoveel van houdt. Hij kwam voor het eerst in Afrika als 22jarige vrijwilliger bij het Vredeskorps. Nu keert hij terug, ditmaal om het minder betreden westelijk Afrika te verkennen, en zichzelf. Hij reist door de Kaapprovincie van ZuidAfrika naar Namibië, waar hij een oude droom verwezenlijkt: de San (Bosjesmannen) te bezoeken. Hij onderneemt een adem benemende olifantensafari in Botswana en belandt in Angola, bijna op de grens met Congo. Na meer dan 4000 kilometer door de bush beëindigt hij zijn reis eerder dan hij van plan was, een beslissing waarover Theroux vertelt met een typerende, driftige eerlijkheid.

`Ik was weer gelukkig, terug in Afrika, rijk van het licht, schrijft Theroux wanneer hij begint aan een nieuwe reis: van Kaapstad naar Angola, dwars door het continent waar hij zoveel van houdt. Hij kwam voor het eerst in Afrika als 22jarige vrijwilliger bij het Vredeskorps. Nu keert hij terug, ditmaal om het minder betreden westelijk Afrika te verkennen, en zichzelf. Hij reist door de Kaapprovincie van ZuidAfrika naar Namibië, waar hij een oude droom verwezenlijkt: de San (Bosjesmannen) te bezoeken. Hij onderneemt een adem benemende olifantensafari in Botswana en belandt in Angola, bijna op de grens met Congo. Na meer dan 4000 kilometer door de bush beëindigt hij zijn reis eerder dan hij van plan was, een beslissing waarover Theroux vertelt met een typerende, driftige eerlijkheid. 'De grootste, de eerste van de beste in dit genre is Paul Theroux.' - The New York Times Book Review 'Een aangrijpend verslag van 's werelds bekendste reisschrijver in crisis. Indrukwekkend reisverslag. Vie…

Duitsland, 1936. De Berlijnse Luise, Anni en Maria zijn hartsvriendinnen. Maar de nazi's zijn aan de macht, en waar Luise de toekomst somber inziet, en de joodse Maria ziet hoe haar familie en vrienden steeds verder in het nauw komen, denkt Anni dat alles wel met een sisser af zal lopen - haar geliefde Siegfried, die bij de SS zit, verzekert dat haar immers. Als Luise haar vriendinnen niet weet te overtuigen om met haar te vluchten, sluiten ze een verbond: zij zal als eerste naar New York gaan, en hen daar opwachten. Maar het loopt heel anders dan de vriendinnen denken... New York, 2021. Pas als enkele jaren na het overlijden van haar oma de erfenis moet worden afgewikkeld, ontdekt June dat haar oma Luise in 1936 vanuit Duitsland naar de VS is geëmigreerd. June blijkt bovendien niet de enige erfgenaam van haar oma's New Yorkse restaurant: de twee andere erfgenamen zijn Luises beste vriendinnen van voor de oorlog. Maar waar zijn zij, en waarom zijn de drie vrouwen elkaar uit het oog

De weg naar de vrijheid is het verhaal van Jake Dutch, die zijn kindertijd in twee verschillende landen doorbrengt, mede daardoor een rebelse puber wordt met crimineel gedrag en in zijn adolescentie last krijg van een psychiatrische stoornis. Door deze stoornis komt hij in aanraking met civiele en juridische instanties en probeert hij ondanks deze beperkingen in zijn leven toch zijn ambities en zijn manier van leven vorm te geven. Het bijzondere aan dit verhaal is dat hij stamt uit een ambitieus Surinaams-Nederlands gezin, dat in contrast staat met het leven dat hij leidt. Verder geeft de auteur een beeld van de jaren zeventig, tachtig en negentig van de vorige eeuw en hoe hij die jaren heeft beleefd.