De kolonie mept terug

Adriaan van Dis gaat geen onderwerp uit de weg in zijn vurige essay De Volkskrant

De wonden geslagen door gedwongen verplaatsing, westerse expansiedrift en de verdeel-en-heerspolitiek zijn nog niet geheeld. Europa ligt onder de loep, het door de witte macht gedicteerde wereldbeeld kantelt en de nazaten van de gekoloniseerden verheffen hun stem. Adriaan van Dis - geboren in een Indisch milieu - volgt al jaren het postkoloniale debat in binnen- en buitenland. Een lees- en denkervaring die hem uiteindelijk aanspoorde anders naar deze tijd te kijken. Eén schrijver wees hem al vroeg de weg: Rudy Kousbroek (1929-2010). Een van de origineelste essayisten van ons taalgebied. Niemand schreef met zoveel hartstocht en verontwaardiging over de koloniale erfenis, de Japanse bezetting en de verwerking van het verlies van Nederlands-Indië. In 1992 werden nagenoeg al zijn artikelen over dit onderwerp bijeengebracht in Het Oostindisch kampsyndroom, een belangwekkend boek dat voor veel onrust onder oud-Indiëgangers zorgde. Voor van Dis was het een bevrijdende les in voortschrijdend i…

De wonden geslagen door gedwongen verplaatsing, westerse expansiedrift en de verdeel-en-heerspolitiek zijn nog niet geheeld. Europa ligt onder de loep, het door de witte macht gedicteerde wereldbeeld kantelt en de nazaten van de gekoloniseerden verheffen hun stem. Adriaan van Dis - geboren in een Indisch milieu - volgt al jaren het postkoloniale debat in binnen- en buitenland. Een lees- en denkervaring die hem uiteindelijk aanspoorde anders naar deze tijd te kijken. Eén schrijver wees hem al vroeg de weg: Rudy Kousbroek (1929-2010). Een van de origineelste essayisten van ons taalgebied. Niemand schreef met zoveel hartstocht en verontwaardiging over de koloniale erfenis, de Japanse bezetting en de verwerking van het verlies van Nederlands-Indië. In 1992 werden nagenoeg al zijn artikelen over dit onderwerp bijeengebracht in Het Oostindisch kampsyndroom, een belangwekkend boek dat voor veel onrust onder oud-Indiëgangers zorgde. Voor van Dis was het een bevrijdende les in voortschrijdend i…

Asschen Kaatje verliest haar man op weg naar een nieuw leven in Drenthe. Zal ze zich alleen kunnen redden? 'De weduwe van de kolonie' is een spannende historische roman van Marja Visscher.

Begin negentiende eeuw is Napoleon verslagen en het prille Koninkrijk der Nederlanden moet zich opnieuw uitvinden. Een cruciale spil hierin is Johannes van den Bosch. In zijn 45-jarige carrière wendt de visionaire militair, bestuurder, econoom en staatsman op doortastende wijze zijn geestelijke veerkracht en talenten aan bij de opbouw van het Nederlandse imperium onder de nieuwe koning Willem I. Zijn in 1818 opgerichte Maatschappij van Weldadigheid heeft bij vele generaties Nederlanders sporen nagelaten die nog altijd doorklinken. Minder bekend is dat Van den Bosch ook grote daadkracht heeft laten zien in die ándere koloniën: de (bijna) afschaffing van de slavernij in Suriname en de invoering van het Kultuurstelsel in de Indonesische archipel zijn hier de meest pregnante voorbeelden van. De rode draad in zijn denken en handelen was de economische en sociale verheffing van zowel de paupers in Hollandse steden, de boeren in de Javaanse desa's als de slaven op Surinaamse plantages. Daardo…

'Ik kom terug' van Adriaan van Dis is een tragikomedie over een moeder-zoonrelatie en het woeste leven van een vrouw die, na een lang leven van zwijgen en buitensluiten, opeens begint te praten tegen haar zoon - aarzelende ontboezemingen over grensoverschrijdende liefde, verraad en drie oorlogen. Hij, een romanschrijver, mag haar biograaf worden, maar er is een voorwaarde: hij moet haar een zachte dood bezorgen.

In 'De Parijs boeken' van Adriaan van Dis zijn de roman 'De wandelaar', de verhalen en essays uit 'Stadsliefde. Scènes in Parijs' en twee extra verhalen bijeengebracht.Van Dis woonde ruim zeven jaar in Parijs en nog steeds voelt hij zich verbonden met die stad. Hij is er onzichtbaar en verkent wijken waar gewoonlijk geen toeristen komen. Voor hem is Parijs een altijd veranderende stad: gekleurd, verscheurd en vol verborgen geschiedenissen.In de roman 'De wandelaar' krijgt een man bij een brand een hond in zijn schoot geworpen. Een hond die een andere wereld voor hem opent: die van vluchtelingen, illegalen en zwervers. Het verandert Parijs, het verandert de man. Hij wil helpen, hij wil goed doen. Maar alles wat hij doet pakt anders uit.In 'Stadsliefde. Scènes in Parijs' wandelt en fietst Adriaan van Dis door Parijs, een stad waar schoonheid en rijkdom tegen armoede schuren. Dankzij een register kan de lezer met Van Dis meewandelen en fietsen.

Er is een ramp gebeurd. De ring van prinses Miski is gestolen.Maar dat terzijde.Want om te beginnen is daar Pluis. Pluis leidt een rustig leventje in zijn caviakooi als er opeens een zwarte, harige bal in wordt gezet. Dat is Pluk. Ook een cavia. O nee, sorry: een ninjavia!Pluk gooit Pluis' leven helemaal overhoop. Hij is niet bang voor Sis de kat, durft de kooi uit en laat Pluis ziet dat er een BUITEN is. Maar waarom is Pluk soms opeens zo stil? Waar komt hij eigenlijk vandaan? En wat heeft zijn verleden met de ring te maken? Eén ding is zeker: het is tijd voor ninjavia-actie. Zelfs voor Pluis, of die nu wil of niet.Lezers zullen hardop lachen bij de avonturen - en vrolijke tekeningen - van Pluk en Pluis. Komt het goed met de ring? En met Pluk en Pluis? En met de prinses en de prins?Gelukkig is het een heerlijk dik boek en komen er nog meer verhalen!

Didi krijgt de schrik van haar leven als ze na dertien jaar weer oog in oog staat met Shay Mason, haar eerste liefde. De vlinders van toen zijn in één klap terug. Maar Shay vertrok destijds met de noorderzon en nu is Didi eindelijk gelukkig. Het verleden gaat haar leven niet overhoophalen, o nee.Zij is bovendien niet de enige die lang weggestopte emoties boven voelt komen. Shays vertrek ging gepaard met een schandaal en dat steekt opnieuw de kop op. Lang verborgen geheimen komen aan het licht.

De hoofdpersoon in deze zwartkomische vertelling gaat op aandringen van een goede vriendin mee met zijn ouders op zomervakantie. Als vanzelf nemen zowel de zoon als de vader en moeder hun oorspronkelijke positie binnen het gezin weer in, alsof er niet een half mensenleven voorbij is gegaan. In Terug op de achterbank observeert hij zijn ouders en ondergaat hij opnieuw de geborgenheid die het liefdevolle gezin hem altijd heeft geboden, maar ditmaal met andere ogen.Olivier Willemsen schreef het duistere Morgen komt Liesbeth en het mysterieuze Roza. In Terug op de achterbank gooit hij het over een andere boeg. In humoristische scènes weet hij in deze roman de beklemmende consequenties van een gelukkige jeugd genadeloos aan de kaak te stellen.