Andere kost

Jaap Seidell en Jutka Halberstadt maken in hun nieuwe boek 'Andere kost' inzichtelijk hoe de grote problemen zich verhouden tot wat er op ons bord ligt. Ons voedselsysteem kraakt in zijn voegen. Wij worden ziek, de planeet wordt ziek: verandering is bittere noodzaak. Maar veel van de problemen waarvoor we ons gesteld zien zijn van een ontmoedigende schaal. Wie heeft de macht en verantwoordelijkheid om een ommekeer tot stand te brengen? Wat kun je zelf doen, en wat moeten we samen aanpakken? Wij, individuen en consumenten, kunnen betere en bewustere keuzes maken, maar dat moet hand in hand gaan met een krachtig en samenhangend overheidsbeleid. Seidell en Halberstadt schrijven een prikkelend en informatief pleidooi dat niet alleen moet leiden tot een vruchtbaarder debat, maar nu ook écht tot verandering.

'Voor het eerst sinds het neolithicum hebben we de mogelijkheid om niet alleen ons hele voedselsysteem om te gooien, maar ook onze hele relatie met de natuur.' De landbouw is de grootste oorzaak van de milieuverwoesting op Aarde - en tegelijk de oorzaak die we uit alle macht proberen te negeren. We bekritiseren de verstedelijking, maar de landbouw is als een olievlek die dertig keer zoveel land in beslag neemt. Grote delen van de planeet zijn omgeploegd en omheind en worden begraasd, bossen worden gekapt, flora en fauna worden vernietigd en de rivieren en zeeën vergiftigd - allemaal om ons te voeden. Desondanks lijden miljoenen mensen honger. Inmiddels begint het voedselsysteem zelf te haperen. In dit briljante, verfrissend originele boek laat George Monbiot echter zien dat er een oplossing is voor het grootste dilemma waarvoor we staan. We kunnen de wereldbevolking voeden zonder de planeet te verslinden. Een nieuw begin is een adembenemende visie op een nieuwe toekomst voor voedsel en

We willen allemaal gezond(er) leven. Maar in het huidige voedselsysteem wordt het ons niet makkelijk gemaakt. De ongezonde producten schreeuwen ons toe vanaf de schappen en in reclames. Op stations en in winkelstraten word je verleid tot de aankoop van snacks. Reden voor het Voedingscentrum om zelfs een campagne tegen 'eetdrammen' te beginnen. Mensen met een lage sociaaleconomische status worden bovendien nog zwaarder getroffen door deze 'obesogene omgeving', doordat gezond eten vaak duurder is en moeilijker te verkrijgen. Dit leidt tot obesitas, diabetes en andere chronische welvaartsziektes.Voedselprofessor Jaap Seidell werd er soms bijna moedeloos van: als hij de minister adviseerde, zaten na zijn afspraak de lobbyisten van Big Agro en voedselfabrikanten al te wachten. Bijná moedeloos, want Seidell is een optimistisch mens. In Grenzen aan de gulzigheid toont hij hoe een gezondere en duurzamere voedselomgeving mogelijk is.

We willen allemaal gezond(er) leven. Maar in het huidige voedselsysteem wordt het ons niet makkelijk gemaakt. De ongezonde producten schreeuwen ons toe vanaf de schappen en in reclames. Op stations en in winkelstraten word je verleid tot de aankoop van snacks. Reden voor het Voedingscentrum om zelfs een campagne tegen 'eetdrammen' te beginnen. Mensen met een lage sociaaleconomische status worden bovendien nog zwaarder getroffen door deze 'obesogene omgeving', doordat gezond eten vaak duurder is en moeilijker te verkrijgen. Dit leidt tot obesitas, diabetes en andere chronische welvaartsziektes. Voedselprofessor Jaap Seidell werd er soms bijna moedeloos van: als hij de minister adviseerde, zaten na zijn afspraak de lobbyisten van Big Agro en voedselfabrikanten al te wachten. Bijná moedeloos, want Seidell is een optimistisch mens. In Grenzen aan de gulzigheid toont hij hoe een gezondere en duurzamere voedselomgeving mogelijk is.

Wat zullen we eten? Vandaag zijn de winkelrekken gevuld, maar hoe zit dat in de toekomst? Terwijl klimaatverandering en mondiale spanningen ons voedselsysteem onder druk zetten, zit ook de wetenschap niet stil. Dit boek neemt je mee langs de cruciale kantelpunten waarop landbouw, visserij en voeding staan - van microben die ons eten produceren tot de bodem die ons redt, van artificiële intelligentie die onze zeeën scant tot nieuwe avonturen in de keuken. Joris Relaes en Nele Jacobs van het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek richten hun blik op maatschappelijke trends en technologische innovaties die ons eten veranderen. Ze brengen een positief verhaal over wetenschappelijke vooruitgang, gezond boerenverstand en onze impact als bewuste consument. * Microben: de aanjagers van een nieuwe landbouwrevolutie? * Herstel de bodem, red de wereld * Artificiële intelligentie te land, te zee en op ons bord * Water en land: hoe vermijden we schaarste? * Nieuwe gentechnologie:

In het begin waren er geen ogen. Maar toen er op aarde meer diersoorten kwamen, en je moest vechten voor voedsel en ruimte, was het natuurlijk wel handig als je rondom je kon kijken. Zo kregen levende wezens ogen ... Alle dieren hebben trouwens andere ogen. Bij ons mensen zitten ze vooraan in ons hoofd, zodat we goed kunnen focussen. Een geit heeft ogen aan de zijkant van de kop; zo kan hij perfect links en rechts kijken of er geen roofdier aankomt. En wist je dat er in de donkere diepzee zelfs soorten leven die licht kunnen maken om beter te kunnen zien, als een soort nachtlampje? Een boek vol interessante weetjes dat je inwijdt in de wonderlijke wereld van het zien. Voor kinderen vanaf 7 jaar.

Op social media lijkt het soms alsof Nederlanders massaal vegan worden en de helft van de bevolking beweert flexitariër te zijn. De cijfers geven echter een heel ander beeld. De Nederlandse vleesconsumptie is nog altijd fors en áls er al een afname te ontdekken is, dan is die zeer marginaal. Het kamp dat het liefst de hele wereld tot veganisme bekeert voert een strijd met de niemand komt aan mijn biefstuk-beweging. De klimaatcrisis, stikstofproblematiek en schandalen in slachthuizen zorgen voor steeds meer vragen bij de huidige vleesproductie en -consumptie. Er wordt geroepen om een vleestaks en er is een groeiende groep consumenten die zich afvraagt welke rol vlees speelt in een verantwoord dieet. Samuel Levie onderzoekt in het manifest Worstelingen hoe onze vleesconsumptie zo kan zijn doorgeslagen, of hij als worstmaker nog wel op het goede spoor zit en komt met tips waarmee hij denkt dat iedereen, van vegan tot verstokt vleeseter, kan bijdragen aan een gezonder voedselsysteem.

De geweldige nieuwe romance van Vi Keeland en Penelope Ward, bekend van bestsellers als De perfecte huisgenoot Presley Sullivan verhuist samen met haar zoontje Alex van New York naar een klein stadje. Alex heeft van zijn grootvader de helft van een oude herberg geërfd. De andere helft is in handen van de oom van Alex, de beroemde quarterback Levi Miller. De eerste ontmoeting tussen Presley en Levi verloopt niet bepaald vlekkeloos, en de twee komen al snel lijnrecht tegenover elkaar te staan: Presley wil de herberg opknappen en houden, Levi wil er zo snel mogelijk vanaf. Ze sluiten een deal: als Presley de renovatie geregeld krijgt voor het eind van de zomer, zal Levi zijn verkoopplannen laten varen. De twee kemphanen gaan de strijd aan, maar komen er in de loop van de zomer achter dat ze misschien toch meer gemeen hebben dan ze dachten. Ze voelen zelfs een aantrekking die steeds lastiger wordt om te weerstaan. Maar als de ex van Presley - Levi's broer - ineens weer onderdeel wil

'Vaclav Smil is mijn favoriete auteur.' Bill Gates 'Er is geen andere wetenschapper die zo beeldend over getallen kan schrijven.' Guardian Waarom wordt bijna al ons voedsel geproduceerd in landen waar de bevolking zelf ondervoed is? Waarom verspillen we zoveel voedsel en hoe kunnen we dat oplossen? Zou iedereen veganistisch moeten worden? En is dat een realistische optie? Terwijl het debat over voedselproductie vaak gevoerd wordt op basis van meningen en gevoelens, kiest Vaclav Smil in dit boek voor een verfrissend kwantitatieve benadering. Hij vertelt waarom we sommige dieren wel eten en andere niet, hoe de mensheid door het succes van graan exponentieel kon groeien, en hoe we de uitdijende wereldbevolking kunnen blijven voeden met minder impact op de planeet. Met de nieuwste wetenschappelijke feiten en cijfers maakt Vaclav Smil duidelijk hoe we het kapotte voedselsysteem kunnen repareren. 'Smil schrijft terecht: er zal minder veranderen dan we denken.' Maarten van Rossem over Zo zit